— 339 — 



Hieruit blijkt, dat het caoutchouc uit de oppervlakkige 

 insnijdingen aanzienlijk meer hars bevat dan dat uit de 

 diepe insnijdingen. 



Ook een andere merkwaardigheid viel op. Werd de kleur 

 van de uit de diepe insnijdingen afkomstige caoutchouc 

 eerst vleeschkleurig, en ging deze tint langzamerhand 

 over in die van roodachtig bruin, bij de caoutchouc, 

 afkomstig uit de oppervlakkige insnijdingen, werden deze 

 kleurwisselingen in een paar dagen doorloopen. Xa een 

 maand had de eerste nog de tint van roodachtig bruin, 

 terwijl de andere er donkerbruin, op zwart af. uitzag. Voorts 

 vertoonde — en dit is van veel belang — de caoutchouc, 

 afkomstig uit de diepe insnijdingen, na verloop van dien 

 tijd nog niet de minste teekenen van kleverigheid. De 

 caoutchouc uit de ondiepe insnijdingen daarentegen was 

 aan de oppervlakte kleverig en pikkerig geworden. Bij 

 beide was het inwendige nog wit gebleven, doch bij de 

 laatste was de verkleuring bereids dieper ingedrongen. 



Beide monsters werden in het diflfuse licht van een 

 gewoon vertrek opgehangen bewaard. 



Men meent het donker worden van de Ficuscaoutchouc 

 te moeten toeschrijven aan de in het melksap aanwezige 

 oxydo sen. Geheel juiift is dit stellig niet, daar Ficus-melksap, 

 waarin de oxydasen door koken gedood zijn, na de bereiding 

 caoutchouc oplevert, welke met verloop van tijd zich 

 eveneens donker kleurt. 



In het bovenstaande kan wellicht eene verklaring worden 

 gevonden, hoe het komt, dat in een partij caoutchouc, 

 afkomstig van boomen, welke onder gelijke omstandig- 

 heden zijn opgegroeid, dikwijls kleverige en pikachtige 

 plekken naast goed uitziende gedeelten van een en dezelf- 

 de bal voorkomen. Het melksap in den bast van Fi- 

 cus elastica blijkt dus geene homogene samenstelling te 

 bezitten. 



De dishomogene samenstelling van de caoutchouc bleek 

 ook nog weer uit een ingezonden monster ficuscaoutchouc. 



