— 348 — 



denken viel. Men ging dus beproeven, stofifen van dien 

 aard uit het theeblad af te scheiden en inderdaad gelukte 

 het, er oplosbare en wel oxydeerende fermenten uit te ver- 

 krijgen. Aan het bestudeeren van deze stoffen werd nu 

 veel zorg besteed, maar de vraag, wier beantwoording nu 

 nabij scheen, bleek spoedig veel minder eenvoudig te zijn 

 dan men zich aanvankelijk had voorgesteld. De verschillende 

 onderzoekers kwamen tot tegenstrijdige resultaten: terwijl 

 sommigen meenden te mogen besluiten, dat het ferment 

 tijdens de fabricatie in hoeveelheid toeneemt en door zijn 

 werkzaamheid bijdraagt tot de ontwikkeling van den geur 

 der thee, werd die invloed door anderen geloochend. Zoo- 

 veel is in elk geval zeker, dat tot dusverre niet experi- 

 menteel bewezen is, dat, door toevoeging van het afge- 

 zonderde ferment aan theebladeren tijdens de fermentatie, 

 deze zou bespoedigd of gewijzigd worden. 



Overweging van de argumenten, door de strijdende partijen 

 aangevoerd, alsmede sommige opmerkingen, ons door plan- 

 ters medegedeeld, brachten ons eenigen tijd geleden er toe, 

 het oude denkbeeld weder op te vatten, dat mikro-orga- 

 nismen — georganiseerde fermenten dus — wellicht bij de 

 fermentatie van thee een rol vervullen. Men voelt, van 

 hoe veel belang deze theorie, indien zij juist bleek, voor 

 de practijk zou kunnen worden: zij zou dit deel van de 

 theefabrikatie op één lijn brengen met de gisting van wijn, 

 bier enz., processen, die van zoo groote algemeene betee- 

 kenis zijn juist doordat men ze zoo goed kent ; zij zou 

 de richting aangeven voor nieuwe onderzoekingen, die 

 mogelijk eenmaal den tijd zouden doen aanbreken, waarop 

 men, door reinculturen van door selectie verkregen mikro- 

 organismen, de fermentatie der thee in belangrijke mate 

 zou kunnen verbeteren of althans regelen. 



Evenwel, voor het oogenblik zijn wij nog zoo ver niet, 

 en de weinige nasporingen, die wij tot dusverre ter zake 

 verricht hebben, geven nog niet het recht, het vraagstuk 

 als opgelost te beschouwen, zelfs niet, met zekerheid te 



