- 378 — 



het optreden van ziekten en plagen in den aanplant bevorderd wordt. 



Het ongunstigst zijn de toestanden in de eigenlijke Kapëtakan- 

 streek. Hiermede wordt het gebied bedoeld, dat ten zuiden door 

 den weg van t^oerananggala naar Ardjawinangoen, ten westen door 

 dien van laatstgenoemde plaats naar Djagapoera begrensd wordt 

 en zich noordelijk voorbij de Tjiwaringin, oostelijk voorbij den 

 weg naar Indramajoe uitstrekt. 



Binnen dit gebied, maar vooral in de omstreken van de desa 

 Kapëtakan, is de regenval zoo mogelijk nog schaarscher en onregel- 

 matiger dan elders in de hooger genoemde streken. Het ergste 

 is dat het land in 't midden eene natuurlijke inzinking vertoont, 

 blijkbaar overblijfselen van vroeger bestaan hebbende, doch sedert 

 zich gaandeweg dichtslibbende moerassen. Daardoor heeft de streek 

 eene zeer gebrekkige, zoe goed als geene afwatering. 



Van west naar oost doorsneden door de zooeven genoemde 

 Tjiwaringin, die het voor de natte rijstteelt benoodigde water moet 

 aanvoeren, maar welks b-d reeds zoodanig aangeslibd is dat dit 

 op onderscheidene plaatsen hooger ligt dan het maaiveld, kan dit 

 gebied het bevloeüngswater eerst zeer laat in 't jaar, gewoonlijk 

 niet vóór Maart of April bekomen, wanneer het in de hooger 

 gelegen desa's niet meer benoodigd wordt en de bevolking aldaar 

 al lang gereed is met planten en wieden. Dan stroomt dit water, 

 omdat het hooger niet meer voor den sawahbouw afgeleid wordt, 

 begrijpelijkerwijze in overmaat toe: niet alleen de inzinkingen, 

 maar weldra ook een groot deel van de streek overstroomend, 

 met name het verder oostelijk gelegeo gebied, en wel dewijl hier, 

 bij vloed, dat water door de zee opgestuwd wordt. In den oost- 

 moesson ligt het Kapëtakangobied droog, den indruk wekkend van 

 eene dorre weinig vruchtbare vlakte met slechts hier en daar poe- 

 len in de diepere terreininzinkingen. 



Door dit jaarlijks terugkeerende verschijnsel van gebrek aan water 

 aan den eenen en waterbezwaar aan den anderen kant is de bevolking 

 genoodzaakt om in hetzelfde seizoen meer dan eens, niet zelden 

 tot driemaal toe uit te zaaien en te planten, met steeds dezelfde 

 dreigende kansen dat het gewas of door onverwacht invallende 

 droogte te niet gaat óf door opkomende overstrooming verdrinkt. 



In de laatste dagen van Mei j.1. was men in het noordoostelijk 

 deel van het hierbedoeld gebied langs den linkeroever van de 

 Tjiwaringin nog bezig met planten. 



