— 420 — 



4. Vanda ter es Lindl. 



Deze niet inheemsche soort is voor het eerst in 1828 

 gevonden in Burmah, zij heefr. ook rolronde, maar dikkere 

 bladeren dan de vorige. 



Gedurende den groei verlangen de planten veel water. 



De bloerairossen bestaan uit twee bloemen, aan een steel, 

 die tegenover de bladeren staat; terwijl de achterzijde der 

 kelk- en kroonbladeren wit is, is het labellum groot, mooi 

 licht rosé getint en sterk geaderd. 



Een milden bloei krijgt men door de planten als volgt te 

 vermeerderen : men plaatst in een pot eene stelling, ver- 

 vaardigd van latten van stevig hout en bindt daar de 

 stengels tegen aan. Zijn ze op het hout vastgegroeid en 

 komen ze boven de stellino- uit, dan zaagt men, op ongeveer 

 drie voet beneden de toppgn, de stellage door en snijdt 

 ook op dezelfde hoogte de stengels af; daarna plant men 

 het geheel (stengels -}- stelling) in eene nieuwe pot, die 

 een paar weken in de schaduw gehouden wordt, gedurende 

 welken tijd men flink giet. Boven op de latten van de 

 oude stelling kan men weer nieuwe schroeven, waardoor 

 de krachtig groeiende stengels den steun vinden, dien zij 

 noodig hebben. Onder gunstige omstandigheden groeien 

 de oude afgesneden planten weer door, men moet deze ook 

 weer steunen door een houten geraamte. 



Inplaats van een pot, kan men ook een kuil in den 

 grond graven op een geschikte, zonnige plaats, deze op- 

 vullen met flinke groote potscherven en daarop stukken 

 varenwortels + houtskool -j- keinere potscherven, enz. Bij 

 het verplanten dient het grondmengsel vernieuwd te 

 worden. 



Een groot voordeel van deze methode is, dat men meer 

 geniet van de bloemen, daar zij niet zoo hoog in de boomeQ 

 zitten. 



Een mooie kruising van de Vanda Eookeriana Rchb. f. 

 met de aanverwante Vanda teres Lindl. werd gewonnen door 

 Miss JoACHiM te Singapore, naar wie zij ook genoemd is; 



