— 422 — . 



kaneelbruine vlekjes, de middenlob van het labellum 

 karmijnpaars, terwijl die kleur aan den top meestal, maar 

 niet altijd, veel lichter is dan aan den voet. Deze kleuren 

 zijn bij verschillende individuen zeer verschillend, dit geldt 

 ook voor den meestal sterken, zoeten geur der bloemen; 

 's nachts zijn de bloemen echter reukeloos. 



Forsche, groote, vertakte planten vormen meerdere tros- 

 sen en iedere tros kan + 10 bloemen geven. Dergelijke 

 planten brachten op eene veiling te Colombo twintig 

 roepies op. 



7. Vanda tricolor Lindl. var. suavis. 



Deze goed onderscheiden variëteit werd in 1847 gevonden 

 en in 1894 door Lindley als een afzonderlijke soort (F. 

 suavis Lindl.) beschreven. De heer Dr. J. J. Smith vond 

 in den bouw der bloem niet het minste verschil met V. 

 tricolor en meent daarom niet met een afzonderlijke soort, 

 maar met een variëteit te doen te hebben. 



De groeiplaats van deze variëteit is Midden-, meer nog 

 Oost- Ja va en Bali. 



De zware planten bloeien rijker en omdat de alge- 

 meene bloemstengel langer is, buigen de trossen soms 

 wat neer; iedere tros heeft + 18 bloemen, bij zwakke 

 exemplaren echter niet meer dan bij de gewone soort, de 

 bloemen zijn ook geplaatst op eenen langoren bloemsteel. 



De grondkleur der bloem is hier bijna wit, met donkere, 

 naar het bruin trekkende, paarse vlekjes. Het labellum 

 is meer paars dan karmijn. Ook de geur is zwakker. 



H. J. WiGMAN Jr. 



