— 464 — 



cylinder van 12 c M. wijdte, dus met een dabbele vlakke doorsnede 

 der cylinders van 8| c.M., en een vierdubbele vlakke doorsnede 

 van die van 6 c.M. Het is duidelijk, dat de vloeistof dan weer 

 -±z 20 c.M. hoog komt te staan. Zoo laat men haar l week aan 

 zichzelve over, en heeft dan 



een vloeistof, waarin deeltjes <^ | fz^ en 



een bezinksel, in hoofdzaak deeltjes van i — 2 /z. 



Met zorg wordt zooveel mogelijk vloeistof afgeheveld, en het 

 bezinksel, het weekslib (I ^), in een schaal gespoeld, gedroogd en 

 gewogen. 



Natuurlijk zou deze fractie, opgeroerd met een nieuwe hoeveelheid 

 water, na een week weer een gedeelte allerfijnst materiaal in zweving 

 laten blijven, waardoor de hoeveelheid I ^ dus kleiner zou worden- 

 Een derde maal een week staan, met nieuw water, zou nogmaals 

 een troebeling geven, waardoor de fractie L^ wederom kleiner werd. 

 Maar de voordeden van deze verdubbeling of verdrievoudiging 

 van den duur der bewerkingen, alvorens men tot een eind is ge- 

 komen, wegen m.i. niet op tegen de nadeelen van het tijdverlies, 

 en de omslachtigheid. Elders zal ik dit in cijfers aangeven. Overigens 

 is de geheele methode immers konventioneel ; ik geloof dus — hierbij 

 tevens steunende op de gevonden uitkomsten— niet genoodzaakt te 

 zijn, de fractie I^ verder uit te wasschen ; wie verder wil gaan, 

 kan dit doen, mits hij zulks vermelde. 



§ 10.— De niethezonken fractie (o). 



De na een week afgehevelde vloeistof bevat het moeilijk- of 

 practisch niet bezinkende deel van den grond; in hoofdzaak dus 

 de colloïdale bestanddeelen. 



Om deze fractie te bepalen — en wel afgescheiden van opgeloste 

 stoffen, en ook niet verontreinigd met zouten, benut, om de zgn. 

 klei in vlokken neer te slaan — wordt door filtreeren door poreuze 

 kaarsen de vloeistof aan 't geheel onttrokken, en zoo de gaandeweg 

 neerslaande fractie (O) met een minimum vloeistof overgehouden. 

 Tegenwoordig wordt hiertoe de navolgende methode toegepast. 



In de cylinders met de (soms dik-) troebele vloeistof worden fil- 

 terkaarsen gebracht, en nu aan de kaarsen de heldere vloeistof, 

 uitgezogen. Is er weinig stof in zweving, dan loopt dit vlot van 

 stapel. Is er echter veel, dan zet zich een slijmige, afsluitende 

 huid op de kaarsen af, en de filtreersnelheid neemt af tot een 

 minimale grootte. Wanneer men nu even de kaarsverbinding met 



