VALLEN VOOR KLAPPERRATTEN 



IN BOVENKAMPAR 



(Padangsche Bovenlanden). 



Hieronder volgt de beschrijving van eenige toestelletjes 

 tot het vangen van toepafs — klappeiTatten — , welke reeds 

 van oudsher in deze streken in gebruik zijn. Hoewel 

 deze toestelletjes zeer doelmatig zijn, kwamen hier niet 

 minder toepai's voor dan elders, wat eenvoudig aan de 

 laksheid van de meeste belanghebbenden was toe te schrij- 

 ven. Slechts weinigen stelden de vallen geregeld op, en 

 dezen klaagden terecht: „Wat helpt het ons, of wij de 

 toepai's al vangen? Onze buren doen het niet, en zoo- 

 doende komen er voortdurend weer andere toepai's op 

 onze erven". Inderdaad, het is duidelijk, dat de klapper- 

 cultuur alleen dan gebaat is met maatregelen tegen de 

 toepai's, als die maatregelen door alle bezitters van tuinen 

 met vruchtboomen worden toegepast. Dit inziende, hebben 

 de adathoofden in dit ressort, die nog de rechtspraak in 

 handen hebben en boeten kunnen opleggen wegens over- 

 treding van door hen gemaakte verordeningen, een paar 

 jaar geleden bepaald, dat op poene van een boete, groot 

 3 realen, ieder verplicht was, een klapperrattenval op zijn 

 erf op te stellen en die steeds opnieuw te spannen na een 

 vangst. Alleen die gezinnen werden daarvan vrijgesteld, 

 die alleen uit vrouwelijke leden bestonden. 



Van December 1907 tot October 1908 werden in deze 

 onderafdeeling gevangen 20.800 toepai's. Er kwamen haast 

 geen toepai's meer voor in de kampongs, zoodat zelfs een 

 daling van de klapperprijzen 't gevolg was. 



De meerdere productie van de boomen maakte dat echter 



Teyms. XXL 36 



