- 550 — 



zieke schors vertoont, al naarmate zij minder of sterlier 

 is aangetast, in haar kleur alle overgangen van lichtgrijs 

 tot pikzwart. Terwijl op enkele plaatsen deze eigenaar- 

 dige kleur direct onder de buitenste kurklaag waargenomen 

 wordt, blijkt het, dat aan andere gedeelten van den stam 

 de schors er nog normaal groenachtig uitziet, en het 

 verkleurde weefsel eerst te voorschijn komt, wanneer 

 men dieper snijdt. 



Niet alleen het schorsweefsel ondergaat de verandering 

 van kleur, ook het hout heeft zijn normale kleur verloren. 

 Op de dwarsdoorsnede van den stam is de verkleuring 

 van het "hout vooral duidelijk te zien. Op zulk een 

 d w::.rsdoorsnede bemerkt men licht- en donkerbruine vlekken, 

 die tot de kern van den stam doordringen en ook daar 

 aanwezig zijn, waar de schors er nog gezond uitziet. 

 In eenige tweejarige boomen werden deze vlekken in het 

 hout ook in takken waargenomen, die uitwendig nog ge- 

 heel gezond schenen. 



Indien de penwortel der zieke boomen dwars door- 

 gesneden wordt, dan blijkt, dat het hout, evenals dat 

 van den stam, verkleurd is, alleen met dit verschil, dat 

 de overgang van het gezonde in het zieke weefsel niet 

 zoo geleidelijk gaat als in den stam het geval is. 



Behalve de kleur, valt ook de groote vochtigheid en 

 de scherpe zure lucht van het zieke weefsel op. 



MiKROSKOPISCH OnDEEZOEK. 



Het mikroskopisch onderzoek van de zieke weefsels 

 toont aan, dat er een schimmel in woekert, die men 

 zoowel in de schors als in het hout vindt. 



Het mycelium heeft tusschenschotten en is kleurloos, 

 dicht onder het kurkweefsel van de schors echter meer 

 olijfgroen gekleurd De hyphen bezitten groote, sterk 

 lichtbrekende oliedruppels en passeeren de celwanden 

 door de stippels. 



De bruine tot zwarte kleur van het zieke weefsel wordt 



