— 572 — 



wel moeten toegeven, dat bij de Robusta de kruisbestuiving 

 verreweg de hoofdzaak is. 



De grooio hoeveelheid bloemen, die dicht bij elkander 

 staan, maakt ook voor de insecten het werk der kruis- 

 bestuiving gemakkelijker dan bij de Liberia, en ook vallen 

 de groote bloemtro&sen meer in het oog. Het aantal in- 

 secten, dat men in een bloeienden Robusta-tuin vindt, is 

 gering in verhouding tot het groote aantal bloemen, doch 

 men moet bedenken, dat in korten tijd heel veel bloemen 

 kunnen bestoven worden. 



Wanneer men een bloeienden Robustaboom aandachtig 

 bekijkt, zal men zien, dat de insecten (hoofdzakelijk bijen 

 en wespen) bij het zoeken naar honig vlug te werk gaan 

 en in korten tijd honderden van bloemen bestuiven. 



Op de boven beschreven manier heeft ook in hoofdzaak de 

 bestuiving der andere Robusta-achtige soorten, de Uganda, 

 Canephora enz., plaats. 



Een uitzondering schijnt de Quillou te maken. Bij deze 

 soort heb ik niet zoo groote verschillen in de lengte der 

 stijlen als bij de Robusta kunnen vinden. Daarentegen 

 vond ik aan de boomen, die ik hier onderzocht heb, bloe 

 men van verschillende grootte. Er werden kleine bloemen 

 gevonden, die zeker zich zelf bestuiven, want bij deze 

 bloemen vond ik, dat de antheren over de stempels gebo- 

 gen waren en hun stuifmeel op den stempel lieten vallen. 

 De groote bloemen zijn ook meer op zelfbestuiving inge- 

 richt dan bij de Robusta, de antheren kunnen hier gemak- 

 kelijk met den stempel in aanraking komen. 



Of de hier beschreven kenmerken der bloemen bij de 

 Quillou voor deze soort karakteristiek zijn, durf ik nog 

 niet beweren: daarvoor heb ik nog te weinig boomen 

 onderzocht. Ik ben van plan dit nog nader te onder- 

 zoeken. 



Thans nog een en ander over het ontstaan van voos- 

 boonen bij hybriden. Als voorbeeld neem ik de Kali-mas 



