— 575 — 



Conclusies. 



1. De Liberia bestuift zichzelf in den knop. 

 De stuifmeelkorrels, die daarbij op de stem- 

 pels geraken, hebben dikwijls vóórdat de bloem 

 zich opent, reeds stuifmeelbuizen tusschen 

 de stempelpapillen laten groeien. 



2. Zelfbevruchting heeft bij de Liberia niet 

 altijd plaats, want door insecten wordt ook 

 vreemd stuifmeel op de stempels gebracht. 

 De stuifmeelbuizen van het vreemde stuif- 

 meel groeien sneller door het weefsel van den 

 stijl en bereiken daarom ook vlugger het ei 

 dan die van het eigen stuifmeel. 



3. Worden Liberiabloemen met eigen en met 

 vreemd stuifmeel bestoven, en neemt men het 

 gemiddelde van een groot aantal proeven, 

 dan komt men tot het resultaat, dat de stuif- 

 meelbuizen van het eigen stuifmeel ongeveer 

 twee maal zooveel tijd noodig hebben om bij 

 het ei aantekomen als die van het vreemde 

 stuifmeel. 



4. Kruisbevruchting is zelfs nog mogelijk 

 indien het vreemde stuifmeel later op den 

 stempel valt dan het eigen stuifmeel; in de 

 natuur kan het vreemde stuifmeel alt ij d eerst 

 later op den stempel vallen dan het eigen 

 stuifmeel, want het eigen stuifmeel valt reeds 

 op de stempels, wanneer de bloem nog gesloten 

 is. Hoelang na het opengaan der bloem een 

 kruisbestuiving nog een kruisbevruchting 

 kan bewerkstelligen, is niet met zekerheid te 

 zeggen; dit hangt er van af, hoe lang de stem- 

 pelpapillen hun vocht blijven afzonderen. 



5. De Liberiabloem is oorspronkelijk voor 

 kruisbestuiving; ingericht, dat bewijst de ge- 



Teygm. XXXIX. 88 



