— 584 — 



verliezen aan grond-kapitaalwaarde ging inboeken, dan 

 zou menig, oppervlakkig bezien voordeelig schijnend kul- 

 tuurtijdperk met angstwekkende cijfers in een nadeelige 

 periode veranderen. En zoo vrees ik ook, dat menige 

 „roode helling," in de laatste tijden met koortsachtigen 

 ijver „ontgonnen en in kuituur gebracht", nog tijdens ons 

 leven teleurstelling zal brengen, en daarna — voor langen 

 tijd onvruchtbaar, dus van minieme waarde zal zijn. De 

 lezer betichte mij niet te gauw van overdrijving; ik onder- 

 schrijf gaarne, dat Java een rijk land was, en gelukkig 

 nog is; maar alle vooruitgang en ontwikkeling gaat met 

 een steeds versnellend tempo; en, evenals zorgelooze en 

 spilzieke menschen in verbazend korten tijd een groot 

 vermogen er doorheen kunnen jagen, zoo kan ook een 

 ondernemend en werkzaam volk in korten tijd zijn grond- 

 kapitaal opmaken, of althans tot hoogst bescheiden afme- 

 tingen terugbrengen. Dan wordt 't lastig, de tering naar 

 de nering te zetten, en te weten, hoe men den verarmden 

 grond nog zoo goed mogelijk benutten kan. 

 Gaaa wij thans over tot de beschouwing van 



liet Dü'ng-gebergte. 



Wanneer de lezer mij vergeven wil, dat ik even iets 

 onsmakelijks zeg, en een vulkaan vergelijk met een puistje, 

 dan moet het Diënggebergte een plekje vurige uitslag op 

 't aangezicht van moeder aarde heeten, zóó talrijk zijn 

 hier de plaatsen van vulkanische werkzaamheid, zóó over 

 en door elkaar heen staan hier de grootere en kleinere 

 vulkanen. Er is intusschen in langen tijd niets ernstigs 

 meer gebeurd; het schijnt, dat de vurige ontladingen van 

 hier zijn afgeleid, en een voldoenden uitweg hebben gevon- 

 den door den Slamat eenerzijds, door den Soembing en den 

 Sindoro anderzijds, misschien ook nog wel door den Merapi. 

 In hun midden hebben de vulkanen van het Diënggebergte 

 den grond zoozeer opgehoogd met lava en efflaten, dat er 

 een hoogvlakte door is gevormd, het z.g. Diëngplateau. 



