— 591 — 



spreking der Xoordkusfc uit een agronomisch oogpunt ook 

 zeker heel wat interessanter en demonstratiever kunnen 

 zijn dan deze vluchtige schets ! 



3. Het tertiaire bergland. 



Dit neemt in dit deel van Java een heel wat grooter 

 plaats in dan in den Oosthoek. 



En toch — zeer belangrijk is het niet, d.w. z. het trekt 

 in weinig opzichten de aandacht. Het klimaat is er, 

 daar de hoogte zoo tusschen 100 en 1200 M. varieert, 

 noch erg heet, noch koel; noch droog, noch nat, eerder 

 nog 't laatste. 



Voor zoover het terrein bestaat uit oorspronkelijk 

 vulkanisch breccie- en conglomeraat-materiaal, is het groo- 

 tendeels gelateritiseerd, maar zeer geaccidenteerd, dus 

 weinig geschikt voor goede wegen en grootere nederzet- 

 tingen; de vruchtbaarheid is matig, dus geen won- 

 der, dat deze terreinen maar matig dicht bevolkt zijn 

 met een Inlandsche bevolking, die het over het algemeen 

 ook maar matig goed gaat. Misschien ligt het aan mij 

 dat ik zoo weinig van deze streken zag en hoorde, streken, 

 als bijv. het Djamboegebergte, het lagere bergland tusschen 

 den Diëng en den Oengaran ; hetzelfde tusschen den Diëng 

 en den Slamat, en dan het grootste, westelijk van den 

 Slamat ; misschien is er ook inderdaad „weinig aan de hand." 



Waar op het zooeven genoemde materiaal (mi van Vee- 

 beek) zachte mergels (m,) liggen, krijgt men de beruchte 

 schuifgronden. Vooral in de streken met vrij veel regen, 

 zooals in het bergland van Bagelen en Banjoemas, zijn 

 deze gronden een wanhoop. Men heeft zich zelfs hier en 

 daar genoodzaakt gezien, den aanleg van sawahs eenvou- 

 dig te verbieden, omdat de opbrengst toch miniem was, 

 en de afschuivingen de rivieren onder in 't dal maar be- 

 dierven met onmatige hoeveelheden slib van weinig goede 

 hoedanigheden. 



Wanneer zand gecementeerd wordt en verhardt, krijgt 



Teyim. XXt. 39 



