— 594 — 



eigenaardig gezicht, op vrij steile hellingoa overal deze 

 geprononceerde moerasplant aan te treffen. 



Ten Z. van Bandjarnegara ligt een stuk bergland, het- 

 welk tot het oudste van Java behoort; echter niet daarom 

 wordt het hier vermeld, doch omdat het uit andere ge- 

 steenten bestaat dan de rest. Glimmerleien en serpentijnen 

 komen hier voor, magnesiarijk, maar overigens van een 

 armoede aan plantenvoedsel als weinig andere gesteenten 

 op Java vertoonen. Geen wonder dan ook, dat de grond 

 daarvan afkomstig schraal is; de plantengroei is magertjes ; 

 alleen daar, waar ook diabaas voorkomt, — een gesteente 

 van een soort als die, waaruit onze tegenwoordige vulkanen 

 bestaan, — is de grond, en dus ook de flora beter. 



4. De Serajoevlakte. 



Een mooie, rijke vlakte, een lust voor 't oog. Alweer 

 een dier vlakten, die eenmaal een meer waren. Toen 

 was de z. g. Serajoekloof er nog niet, maar zoodra 't 

 water van het meer hier eenmaal over den drempel 

 liep, heeft het dezen uitgeschuurd en het meer is gaande- 

 weg drooggeloopen. Wanneer echter morgen de Slamat 

 eens flink gaat werken, en langs het bed der Logawa de 

 kloof dichtstopt — dan loopt de heele vlakte weer onder! 

 Dat is te zeggen — Bandjarnegara bijv. niet meer, dat 

 ligt al te hoog ; maar Banjoemas, Poerwokerto, Poerbolinggo 

 zijn er bij. Laat ons hopen, dat de Slamat zich rustig houdt. 



De vlakte is in 't O. merkbaar, wel 200-300 M., hooger 

 dan in 't W. Blijkbaar hebben dus de van die zijde ko- 

 mende rivieren meer materiaal aangevoerd dan die, welke 

 van den Slamat neerdalen. Nu — dat laat zich begrijpen, 

 waar in 't O., behalve het kratercomplex van het Diëng- 

 gebergte, ook de Soembing en Sindoro het hunne bijdroegen. 

 Daarnaast moet echter een groot deel der ophooging van 

 de vlakte worden toegeschreven aan de rivieren en riviertjes, 

 komende van het N., uit tertiair gebergte, gelijk boven 

 beschreven; n.1. uit leemleien, kleileien, zandsteenen en 



