— 613 — 



§ 2. Gigantochloa aspera Munro. 



Op 31 Augustus 1910 trof ik van deze soort in 'sLands 

 Plantentuin onder No. 12 CXIY. B.) een volwassen exem- 

 plaar aan, dat toen rijk bloeide. Deze plant droeg toen 

 een groot aantal tamelijk dikke, oude en jonge halmen. 

 De dikste halmen hadden ongeveer 20 cm. stammiddellijn. 



De meeste dezer halmen droegen alleen bladeren, maar 

 een paar oude halmen (met + 10 — 15 cm. middellijn) 

 stonden nagenoeg bladerloos en droegen aan zeer dunne, 

 korte, horizontaal uitstaande zijtakjes, enkele slap neer- 

 hangende, + J — 1 meter lange, nogal dichte, onver- 

 takte, grauw gekleurde schijnaren. Intusschen vond ik 

 ook hier enkele dergelijke, van het gewone type afwij- 

 kende, onmiddellijk uit den grond (uit het rhizoom) te 

 voorschijn komende, recht opschietende, 1 — 2 meter 

 lange, spichtige, bijna bladerlooze, bloeiende loten, zooals 

 hierboven in § 1 voor plant No. 11 (XIY. B.) beschreven 

 en afgebeeld zijn geworden. Het aantal dezer spichtige 

 „stambloemige" loten was evenwel bij laatstgenoemde plant 

 veel talrijker dan bij de thans behandelde G. aspera Munro. 



§3. Schizostachyum Blumei Nees. 



Van deze boomheesterachtige bamboesoort zag ik op 

 31 Aug. 1910 onder No. 5 en 5 A (XIII. K.) in den Hor- 

 tus twee niet zeer rijk bloeiende planten. De bloemaar- 

 tjes zitten hier in afgebroken, nogal korte aarvormige, 

 strookleurige bloeiwijzen nabij de toppen der nog met 

 bladeren voorziene halmen. Soms zitten deze bloemaren 

 min of meer tusschen het dichte loof verscholen, soms 

 bbvinden zij zich min of meer terminaal, aan de buiten- 

 zijde van den bladerenkroon. 



§ 4 Schizostachyum longispiculatum Kurz. 



Van deze struikachtige bamboesoort zag ik op 31 Aug. 1910 

 in 's Lands Plantentuin onder No. 2 (XI.L.) een bloeiend exem- 

 plaar. De aarvormige, onvertakte, strookleurige bloeiwijzen 

 bevonden zich hier aan de toppen der dicht bebladerde halmen. 



