— 629 — 



gegrondheid er van een onderzoek in te stellen, alhoe- 

 wel a priori een negatieve uitkomst verwacht werd. Te 

 dien einde werd gedurende eenigen tijd dagelijks het, door 

 raspen en uitpersen verkregen sap van 150 gram önge- 

 schilde, zeer kleine bangkoewang-knollen— de kleinste, die 

 ik machtig worden kon— aan een hond van middelmati- 

 ge grootte ingegeven. De heeren Dr. de Blieck en Dr. 

 Smit alhier hadden de goedheid, bij deze en de verder 

 vermelde proeven op honden de behulpzame hand te bie- 

 den. Nadat dit omstreeks 12 dagen geduurd had, scheen 

 de eetlust van het dier wat te verminderen, ua een paar 

 dagen was echter, terwijl met de toediening van het sap 

 doorgegaan was, de eetlust weder noimaal geworden. An- 

 dere opmerkelijke verschijnselen deden zich niet voor. 24 

 dagen na het begin der proef werd deze gestaakt ; de hond 

 was volkomen gezond en volstrekt niet vermagerd, er 

 scheen dus geen reden te bestaan om dit experiment nog 

 langer voort te zetten. 



Het resultaat wijst op onschadelijkheid van het sap, 

 ook van zeer kleine knollen. Hieruit behoeft natuurlijk 

 nog niet te volgen, dat bangkoewang-knollen in willekeuri- 

 ge hoeveelheid zonder eenig nadeel gegeten kunnen wor- 

 den. Inderdaad komt het, naar ik vernam, wel voor, dat 

 de knollen, die gewoonlijk rauw, veelal in den vorm van 

 roedjak, verorberd worden, bij overmatig gebruik aanlei- 

 ding geven tot digestiestoornis, op den duur tot verschijn- 

 selen van spruw. Maar al mocht nu ook een zoodanige 

 aandoening geheel of gedeeltelijk aan bestanddeelen van 

 het sap toe te schrijven zijn, en niet uitsluitend veroorzaakt 

 worden door de grove, harde „ampas," dan zou daaruit 

 nog geenszins volgen de juistheid van hetgeen boven als 

 volksgeloof werd voorgesteld. En, gelijk gezegd, de beschre- 

 ven proef wettigt de onderstelling, dat aan dat geloof geen 

 waarde te hechten is. 



Een andere proef werd genomen naar aanleiding van 

 het verhaal in het Batav. Nieuwsblad— zie boven— betref- 



