— 640 — 



bed alleen nog bij bandjir water zendt— klei. Onder de 

 hand werkt de zee aan de barrière aan den buitenkant, 

 werkt haar op tot zij boven water komt, en het begin 

 van een nieuwen duinrug is gevormd, waarmede het 

 geheele spel zich herhaalt. 



Op sommige plaatsen vindt men zoo één, twee, drie 

 ruggen achter elkaar, maar er zijn er ook, waar ik tot 

 14 telde. De tijd, waarin deze achtereenvolgens werden 

 gevormd, is zeker een vrij lange geweest ; merkwaardig 

 is het daarom, dat zij zich zoo lang met betrekkelijk zeer 

 geringe verandering van vorm hebben gehandhaafd; ge- 

 heel anders, dan bijv. met de duinen langs de Noord- 

 zee of in de Landes het geval is. De verklaring ligt, 

 dunkt mij, in de reeds bovengenoemde punten : a. de 

 zeewind is maar matig, nimmer aangroeiende tot een 

 hollandschen N. W. storm; h. het zand verweert sneller 

 tot een grond, die vruchtbaarder is, c. vaster in den wind 

 ligt, en d. zich in het tropische khmaat sneller met plan- 

 tengroei beschut tegen verstuiving. 



En hoe is nu het hedendaagsche landschap in deze 

 streek? zal men vragen. Een merkwaardig beeld van 

 vruchtbaarheid en welvaart! Het volgende, misschien 

 wel wat al te regelmatig geschetste schema geeft een door- 

 snede N. Z. — dus loodrecht op de richting der duinruggen — , 

 waarmede de toestand van heden zeer goed is aan te wijzen : 



WE E W E E W 



X^ tJ/ 1^ lJ' 



B B 



W zijn de wegen, flinke rijwegen, loopende midden over 

 de ruggen; B zijn beken of kleine riviertjes in 't midden 

 der valleien, H zijn korte, vrij steile hellingen, een paar 

 M. hoog. 



De grond tusschen B en H, dus de grond der valleien, 

 is zwaar, rijk rivieralluvium, volledig aangelegd als sawah'si 

 die mooie opbrengsten geven. De grond tusschen H en W, 



