— 643 — 



n. 1. het grootste deel van Cheribon, van Krawang, van 

 Batavia, eindelijk Bamtam en ten slotte— last not least— de 

 Preanger. 

 Ik begin met den lezer 



de l^oordkust langs 



van Cheribon tot Serang ongeveer, te doen reizen. Hier 

 hebben wij een vrij gelijksoortige formatie voor ons. Er 

 achter, in 't Z., ligt een groot aaneen gesloten bergland, 

 hetwelk zeer veel regen ontvangt, en zijn overtollig 

 water voor een groot deel naar 't N. doet afvloeien met 

 behulp van kleinere en grootere rivieren, die overal tus- 

 schen de enkele bergen van het hoogland door, en uit 

 de ravijnen op de groote bergen, te voorschijn komen. 

 Het middelstuk der Preanger watert ook naar 't N. af, 

 door middel der twee groote rivieren, de Tjitaroem en de 

 Tjimanoek. Te begrijpen is het, dat met al dat water 

 heel wat vaste stoffen worden meegevoerd, die ten N. 

 van het gebergte worden afgezet. Zoodra de rivieren 

 het eigenlijke bergland verlaten, laten zij het grove grint 

 en de steenen, als coUuvium, achter ; verder op, aan de 

 kust, die zich daardoor steeds verder naar 't N. verplaatst, 

 volgt het alluvium, zand en klei, of, volgens blz. 363, 

 het lutum. Reeds vroeger (blz. 759 van den vorigen 

 jaargang) heb ik op het verschil tusschen colluvium 

 en alluvium uit een agronomisch oogpunt gewezen. Dit 

 is ten volle geldig voor deze streek van Java. Vooral in 

 de benedenlanden, langs de kust, moet men dus zorgen, 

 zijn licht opneembaar, maar daarom ook licht vernietig- 

 baar grondkapitaal niet te vernietigen. Gelukkig ^^omt 

 de natuur weer te hulp, door minder regen tegenover 

 den velen zonneschijn te zetten; daardoor is dus de uit- 

 wassching ook minder. Maar toch zijn er streken, vooral 

 om en bij Batavia, die een hoogst armoedigen 

 grond vertoonen, vroeger eens door weelderigen 

 plantengroei bedekt. Het zijn meest sawahgronden, die 



Tevsm. XXI 42. 



