— 645 — 



standdeel, oplosbaar in water, en absorbeerbaar door klei, 

 geen vaste, maar veranderlijke, en wel van elkaar afhan- 

 kelijke grootheden zijn. Die afhankelijkheid hebben wij 

 ons, zooal niet als een gewone evenredigheid, dan toch 

 in zekeren zin als een parallelloopen te denken, zóó, dat bij 

 iedere Cg een bepaalde grootte van C^ behoort. AlsC^ 

 anders is, dan is er geen evenwicht ; is Cw naar verhou- 

 ding te groot, is dus het water,— ook al i C^, absoluut 

 gemeten, veel kleiner dan C — ,naar verhouding te rijk, 

 dan zal de grond van het bestanddeel uit het water 

 absorbeeren, en daardoor C^ verkleinen, Cg vergrooten, 

 net zoo lang, tot de verhouding C^ C g op de juiste groot- 

 te is gebracht. Omgekeerd : is Cw te klein met het oog 

 op de vereischte verhouding tot Cg , dan zal het water 

 van de bedoelde stof uittrekken uit den grond: Cw wordt 

 grooter, Cg wordt kleiner, tot dat de juiste verhouding 

 Cw/Cg is bereikt. "Welke gevallen doen zich nu voor in 

 de natuur ?— 



a\ Zonneschijn. — Het water zal verdampen, daardoor 

 wordt C^ van zelf grooter, niet doordat er meer opgeloste 

 stof in komt, maar doordat het oplosmiddel aan de vloeistof 

 wordt onttrokken. Gevolg moet zijn, dat, om het evenwicht 

 tusschen water en grond te herstellen, Cg óók moet stij- 

 gen : de grond absorbeert uit het water en wordt rijker. 

 Zonneschijn en verdamping verhoogen dus èn Cw èn Cg , 

 bijv. op sawah's. 



h). i?€5re«.— Regenwater, arm aan opgeloste stoffen, na- 

 genoeg vrij van minerale bestanddeelen, verdunt natuur- 

 lijk het grondwater, en het water op sawah's eveneens. 



Daardoor wordt Cw kleiner, en Cw sleept Q^ in de 

 daling mede; de grond verarmt. Loopt het water weg 

 naar elders, dan verarmt de grond hierdoor voor goed. 

 Verdampt het regenwater ter plaatse, dan laat het Cw 

 en Cg weer stijgen, en er is niets verloren. 



c). Bevloeiing. — iN'oemen wij de concentratie der voedings- 

 stof in het bevloeiingswater Cb ; wij kunnen nu rijk be 



