— 652 -■ 



(zie blz. 5 — 6). En op die drooglegging volgt — kleurs- 

 verandering ! Het grijs loopt geelachtig aan, naar chamois 

 en beige, gelijk men in de omstreken van Mr. Cornelis 

 zeer goed kan zien; zelfs heb ik grijswitten grond in Be- 

 neden-Deli regelrecht rood zien aanloopen! Grijze grond 

 heeft dus volstrekt geen heele geologische periode noodig 

 om over te gaan in geelen en bruinen grond. Natuurlijk 

 is er tijd voor noodig, en om door en door roode lateriet 

 te worden zelfs zeer veel tijd, maar — tijd alleen doet het 

 'm niet! De primaire aanleiding tot den overgang is de 

 verheffing boven het grondwater ! 



Zeer demonstratief is in deze, hetgeen mij eenigen 

 tijd geleden door den toenmaligen chef van het Grond- 

 peilwezen welwillend werd medegedeeld. Boort men in 

 rooden grond (in de buurt van Mr. Cornelit), dan vindt 

 men den grondwaterspiegel diep (soms 17 M.), en daar 

 gaat de roode grond in grijs over. Boort men een paar 

 honderd M. verder, en lager, in grijs terrein, dan vindt 

 men het grondwater soms binnen den M.. en nu blijkt het 

 niveau onder den rooden heuvel de voortzetting te zijn van 

 dat in de grijze laagvlakte. Men krijgt zoo een profiel: 



rood 



rood 

 grondwaterspiegel 



-i- 



gnjs 



. grijs gnjs . 



Ware daarentegen de ouderdom de oorzaak der kleur, 

 dan mocht men een profiel verwachten : 



rood 



jongere afzetting, 



oudere afzetting, ^-^'^ '^'i^ S"j^ 



dus alles rood, 



zelfs dieper dan het nevenliggende grijs. 



en dit klopt niet met de werkelijkheid 



