— 7-23 — 



de Barbarie". De stengels kannen als veevoeder dienen, terwrj> 

 jonge stengereden in Mexicj ook wel, als groente of als zuur^ 

 door menachen gegeten worden. 



Er bestaan van het geslacht Opuntia een zeer groot aantal 

 soorten en variëteiten, w. o. gestekelde en .stekellooze". De 

 laatste beantwoorden wel is waar over het algemeen niet geheel 

 aan de gebezigde qualificatie, maar als ze hier en daar borstels 

 hebben, dan zijn deze toeh niet zoo stijf en scherp, dat het noodig is^ 

 ze te verwijderen of onschadelijk te maken. Intusschen zijn door 

 den bekenden Burba>"k; variëteiten gekweekt, die volmaakt vrij 

 van stekels zijn ; deze worden ook reeds in het groot verbouwd. 



De vruchten worden bij het oogsten, indien ze bewaard moetea 

 blijven of voor export moeten dienen, bij voorkeur eenigszins 

 onrijp afgeplukt. Tusschen lagen stroo verpakt, houden zij zich 

 dan maanden lang goed. De opbrengst aan vruchten wordt als^ 

 10 — 20 ton per hectare en per jaar opgegeven. Brp.BAyK zoa 

 veel rijker dragende variëteiten verkregen hebben. 



De vrucht bestaat uit een dunne opperhuid, bezet met stekels- 

 en borstelharen, een 3—12 mil. dikke schil, en de pulpa, waarin 

 de zaden liggen. Door menschen gegeten wordt de pulpa, en 

 bij sommige variëteiten een deel van de schil. De pulpa bevat 

 ■±^ 90-, water, minder dan ^ y^ eiwit; voor het suikergehalte 

 wordt bij een Mexicaansche var. 9.5% opgegeven, bij een Xoord- 

 Amerikaansche slechts 2.9 %. Een bijzonder voedzaam product 

 vormt deze pulpa dus niet. 



De schillen, en trouwens ook wel de vruchten in hun geheel,, 

 worden als veevoeder aangewend. 



Door het vruchtmoes met water te koken en het vocht in te 

 dikken, worden er verschillende praeparaten van gemaakt, van 

 honingconsistentie of dikker, het laatste vooral, als het om een lang^ 

 houdbaar praeparaat te doen is. 



Bij het afsnijden van de stengels tot veevoeder, wat in Califor- 

 nië 11 tot 2 jaar na het uitplanten van de stekken kan plaats 

 hebben, laat men stompen in den grond zitten, die weer uitloopen, 

 zoodat men dan na 1 of 2 jaar weer oogsten kan. De productie 

 is zeer uiteenloopend. In Califorrië kan men per jaar 56 ton 

 aan stengel van een hectare oogsten, in Tunis 20-30 ton -^ 

 Bcrba>k: spreekt van 90 en meer. De stengel bevat gemiddeld ruim 

 84 % water— jonge stengels méér—, 0.73 =1 ruw eiwit, 9 % 



