— < o < — 



De vöordeelen vaii ruime, goed verzorgde plantgaten 

 worden in de Straits erkend : zij worden 2 voet diep 

 en U a 2 voet in 't vieikant gemaakt en gevuld met goe- 

 den, bereiden grond. Hierin komen dan de sturaps te 

 staan. 



Waar op Java zoo vaak en zoo veel gediscuteerd is 

 over voor- en nadeelen van volkomen schoonhouden, 

 „clean weedicg", en over groene bemesting, daar zal het 

 deel, waarin deze punten behandeld wordeo, zeker de be- 

 langstelling van den planter hebben. In de Straits heeft 

 men echter bij de toepassing der groene bemesting reke- 

 ning te houden met de gevaren, die van den kant van de 

 „witte wortelschimmel" dreigen. Men het oog hierop is 

 men u. 1. zeer bevreesd voor dood hout in de cultivatie, 

 en de bestrijding — of liever de voorkoming — van dezen 

 vijand bestaat dan ook in de eerste plaats hierin, dat bij 

 de ontginning reeds dadelijk gezorgd wordt voor zorg- 

 vuldige verwijdering van alle stompen, en zoo veel mo- 

 gelijk van alle wortels; in oversenstemming hiermee zijn 

 ook veel planters bang om door het planten van groene 

 bemesters als Tephrosia of Crotallaria, welke een houti- 

 gen stam en wortel maken, opnieuw hout — na het 

 snoeien dood hout — in den grond te brengen. Deze 

 opvatting is zeer begrijpelijk in de Scraits: de wortel- 

 schimmel komt daar reeds in het oerbosch voor en woe- 

 kert langs en door het doode hout in den grond verder 

 en bereikt zoo de Hevea's Maar eigenaardig is het, dat 

 ook op Java bij velen die angst voor dood hout in de 

 cultivatie bestaat, en diiarom ook niet zelden bezwaren 

 worden gemaakt tegen het gebruik van houtige „groene 

 bemesters" zooals lamtoro, dadap of albizzia. Trouwenb 

 hierbij wordt ook gewoonlijk niet vrees voor de wortel- 

 schimmel als argument gebruikt, maar wel . . . vrees voor 

 de rajaps (witte mieren). 



Nu is het uiterst kwestieus, of dit wel als argument ge- 

 bruikt mag worden want het is te betwijfelen, of op Java 



