— 764 — 



Een en ander over den Tuinaanleg in vroegere tijden. 



Overleveringen spreken ons van de hangende tuinen van 

 Senairarais (ongeveer 1000 jaar voor Christus). Deze tuinen 

 in het oude Babyion bestonden hoogstwaarschijnlijk uit 

 eenige terrassen, die kunstmatig bevloeid werden. 



De Syriers bezaten aangelegde tuinen op hunne berg- 

 hellingen. Ze maakten reeds gebruik van het van de 

 bergen komende water. Van de Perzen is bekend, dat ze 

 veel vruchtentuinen bezaten. 



De Egyptenaren bezaten zeer regelmatige tuinen met 

 zuilen en lanen. Reeds in de vroegste tijden legden de 

 Egyptenaren zich toe op waterbouwkunde; het behoeft 

 dus volstrekt geen verwondering te wekken, dat ze in 

 hun tuinen ook gebruik maakten van waterwerken. 



Bij de Grieken kwamen waarschijnlijk slechts vruchten- 

 en openbare tuinen voor. 



De stad Rome, de hoofdstad van het .Romeinsche rijk, 

 ontwikkelde zich in betrekkelijk korten tijd tot een we- 

 reldstad. Ten tijde van keizer Augustus woonden te Rome 

 reeds twee millioen inwoners. Dit maakt het begrijpelijk, 

 dat een aantal rijken een groot deel van het jaar op hun 

 buitenverblijven in de omstreken van Rome gingen wonen. 

 Bij deze buitenverblijven vond men meestal een terras- 

 vormigen tuin, welke omgeven was van een boogvormigen 

 weg, waarlangs hooge hagen. 



Toen het Romeinsche rijk uiteenviel, brak er een tijd- 

 perk van ruw geweld aan, waarin het grootste deel der 

 bouwwerken en tuinen door rondtrekkende plunderende 

 krijgslieden vernield werd. Nieuwe tuinen van eenigen 

 omvang werden niet aangelegd. Alleen waar een krach- 

 tig vorst voor eenigen tijd rust en orde wist te schep- 

 pen, werd iets aan tuinaanleg gedaan. Karel de Groote 

 deed eenige zeer mooie parken aanleggen; tijdens de 

 regeering vaa Constantijn Vil werden mooie parken 

 aangelegd volgens Romeinsche en Oostersche stijlen; 



