— 770 - 



streng regelmatig gehouden mozaïekbed staren. Het scherpe 

 contrast tusschen dat ruwe natuurschoon van den achter- 

 grond en de lijnen- en kleurencombinatie op den voor- 

 grond mist zijn effect niet. Ook is het heel goed te doen, 

 den tuin in zijn geheel in landschapstijl te houden, 

 terwijl een of meer onderdeelen in natuurstijl aangelegd 

 zijn. 



Ook voor zeer groote tuinen en openbare parken zal 

 vöorloopig de landschapstijl het gemakkelijkst uitvoerbaar 

 blijken, wijl deze stijl dit voordeel heeft, dat iemand, die 

 weinig of geen vakkennis bezit, nog het meest van dezen 

 stijl zal terecht brengen. 



Niet onaardig is het, bij zeer groote tuinen een deel 

 te reserveeren voor een anderen stijl dan die, waarin 

 het geheel is aangelegd. 



Het maken van een Plan. 



Voor men begint met den aanleg van een nieuwen 

 tuin, dient men wel te weten, wat men wil. Het gaat 

 niet aan, op goed geluk maar hier en daar wat boomen 

 en heesters te planten, wat bloembedden en wegen aan 

 te leggen, om, wanneer later blijkt, dat het aldus ontstane 

 geheel niet aan ons schoonheidsgevoel voldoet, alles maar 

 weer te wijzigen. Men begint daarom met het maken 

 van een plan, d. i. men tracht op papier een aanschouwe- 

 lijk beeld te vormen van den aan te leggen tuin. 



Om tot een goed afgewerkt plan te komen, maakt men 

 eerst een teekening (op schaal) van het grondstuk, waar- 

 over men te beschikken heeft. Op deze teekening, het 

 grondplan (situatieplan), wordt zoo nauwkeurig mogelijk 

 de bestaande toestand weergegeven. Van eiken boom en 

 eiken heester, die op het terrein groeit, wordt nauwkeurig 

 de groeiplaats aangeduid. Elke bestaande weg en elk 

 verschil in hoogte moet juist en duidelijk terug te vinden 

 zijn op het grondplan. Als het eenigszins kan, moet zelfs 

 een deel van den omtrek er op weergegeven worden, 



