— 776 — 



kalisteenen of andere steenen bestraat om de afspoeling 

 tegen te gaan. Indische gebakken steenen zijn nooit aan 

 te bevelen voor de tuin wegen, ze zijn te zacht. Ook 

 raet cement of asphalt zijn zeer mooie wegen aan te 

 leggen. Men bestede dan echter de uiterste zorg aan de 

 vastheid en gelijkheid van de onderlaag; een cement- of 

 asphaltbedekking is heel mooi — en duur— , maar er mag 

 niets aan mankeeren. 



De zij- en verbindingswegen hebben ongeveer dezelfde 

 eischen als de hoofdwegen; ze behoeven niet zoo breedte 

 zijn en kunnen raet een minderen graad van hardheid 

 volstaan. De minste breedte voor een zij weg- wandelpad 

 is 1,50 M. tot 2 M ; twee personen moeten naast elkaar 

 gemakkelijk het pad kunnen houden. Een voorname eisch 

 is ook, dat voor iemand, die op een der tuinwegen wan- 

 delt, niet te veel wegen tegelijk zichtbaar mogen zijn. 

 Het best kan men hieraan voldoen door veel zorg te wijden 

 aan de beplanting in de nabijheid van wegen en paden, 

 wat trouwens voor de hand ligt, omdat deze beplanting 

 het meest en het eerst in het oog loopt. 



De hoofdwegen en de voornaamste zijwegen mogen niet 

 te dicht langs de tuingrens loopen; heeft men bijdetuin- 

 grens een weg noodig, laat het dan een zijpad zijn. 



Paden en wegen mogen elkaar niet onder rechte hoe- 

 ken snijden en mogen ook niet op gelijksoortige wijze groote 

 vlakten doorsnijden, dus niet evenwijdig of ongeveer even- 

 wijdig loopen. Wanneer twee tuinwegen ongeveer even- 

 wijdig loopen, zal meestal wel een van de twee kunnen 

 vervallen. Bij het aanleggen van wegen over heuvels zal men 

 niet altijd in de eerste plaats aan sierlijke vormen denken: 

 om een niet te sterke helling te krijgen, is men veelal 

 verplicht, de wegen volgens een spiraal of volgens een 

 zigzaglijn aan te leggen. 



{Wordt vervolgd). 



