— 784 — 



Wat de grootte betreft, komt k. lilin ongeveer overeen 

 met de gewone klapper. Ket grootste exemplaar, dat ik 

 in handen kreeg, v^oog, zonder de buitenschil, 1.75 Kilo; 

 echter komen ook blijkbaar volwassen exemplaren voor, 

 die een gewicht hebben van minder dan een Kilo. De 

 dop heeft de gewone dikte en hardheid. 



Omtrent de chemische samenstelling van kelapa ko- 

 pjor en k. lilin is, voor zoover mij bekend, nooit iets ge- 

 publiceerd; enkele gegevens dienaangaande volgen hier. 



Het vocht van k. kopjor is in den regel min of meer 

 troebel, doordat er een weinig olie in geëraulgeerd is. 

 Het bestaat voor 95—96 % uit water, voorts vond ik 

 1.5—2.3 % suiker en 0.6 — 0.7 % aschbestanddeelen; ook 

 zijn geringe hoeveelheden stikstofhoudende stof aanwezig: 

 bij een proef vond ik, de stikstof als eiwit berekenend, 

 een eiwitgehalte van 1.4%. 



Het vleesch is zeer waterrijk. Oudere exemplaren be- 

 vatten + 84 % water, terwijl verder slechts 8.5 — 10.5 % 

 olie gevonden werd., naast 1.3 — 1.8 % eiwit, ± 1.3 % 

 suiker en 0.7 % asch. Van een jongere, maar toch reeds 

 voor het gebruik geschikt geachte vrucht bleek het vleesch 

 te bevatten 88.4% water, 4.9% olie, 1.18 % eiwit, 1 % 

 suiker, 0.8 °/o asch. 



De samenstelling van het vleesch van kalapa poewan 

 verschilt dus aanmerkelijk van die van het gewone klap- 

 pervleesch, waarvoor ik bij een volwassen exemplaar vond 

 52.5 7o water. 34.7 % olie, 2.96 % eiwit, 1.6 % 

 suiker, 0.85 % asch; dergelijke cijfers zijn door andere 

 onderzoekers opgegeven. Terloops zij gezegd, dat omtrent 

 de verschillen in samenstelling, die mogelijk tusschen de 

 onderscheidene Ned -Indische variëteiten van de klapper 

 bestaan, alsmede aangaande het gehalte aan olie en andere 

 bestanddeelen in verschillende stadiën van wasdom nog 

 geen gegevens bekend geworden zijn. Er is op dit ge- 

 bied dus nog veel te doen. 



Ook het vleesch van de kelapa lilin is betrekkelijk sterk 



