— 790 — 



vleezige, 3-hoekige takken en weinig, kleine, vleezige blaad- 

 jes, die spoedig afvallen en wier steunblaadjes doornvor' 

 mig zijn. De namen „soesoeroe'\ j,soesoedoe'\ „soecloe soedoe" 

 voor deze soort worden ook voor E. antiquorum gebezigd. 

 Een andere naam voor E. trigona is „doeri beloetoeng." 



Het melksap van deze soort smaakt slechts in geringe 

 mate scherp. Het wordt, op dezelfde wijze als dat van 

 Tirucalli, als laxans gebezigd. Vergiftig is het wel, maar 

 belangrijk minder dan de drie boven besproken melksap- 

 pen. Een goudvisch was in een verdunning 1 : 10.000 na 

 1/2 uur bedwelmd, maar een ander bleef in een verdunning 

 1 ; 50.000 na eenige onrust ongestoord voortleven. 



Jatropha curcas L. 



„Djarak pagar'\ „djarakirV'^ „dj. tjina" en „dj. koesta" zijn 

 -de inlandsche namen, waaronder deze Euphorbiacee hier te 

 lande het meest bekend staat. Zij is uit Amerika afkom- 

 stig, maai is tegenwoordig op Java allerwege te vinden, 

 hetzij gekweekt of verwilderd. Het is een heester, met 

 taaie, hoekige bladeren en weinig in het oog vallende, 

 lichtgele bloemen, die vooral vaak als pagarplant dienst 

 doet. 



De scherp smakende zaden zijn reeds herhaalde malen 

 uitvoerig onderzocht. Van de bestanddeelen is in de eerste 

 plaats te noemen de zeer vergiftige vette olie, met scherpen 

 nasmaak, die tot een hoog percentage — Greshoff vond 

 tot 69 % van de gedroogde kernen — in de zaden voor- 

 handen is. Weinige druppels van deze olie, inwendig toe- 

 gediend, zijn voldoende om hevige diarrhee, brakingen en 

 andere vergiftigingsverschijnselen te weeg te brengen; aan 

 dit feit danken de zaden den Nederlandschen naam „pur- 

 geernoten" en dergelijke benamingen in andere talen. 



Volgens sommige berichten zouden deze zaden in groote 

 hoeveelheid van Sierra Leone en van de Kaap Verdische 

 eilanden naar Europa worden uitgevoerd, waar de olie 

 als materiaal tot de bereiding van zeep, de perskoek als 



