— 792 — 



de fijngekneusde bladeren, al of niet met olie gemengd, 

 op de huid van den arm gebonden werd en geruiraen tijd 

 bleef zitten, gaven negatief resultaat. De bladeren sma- 

 ken eenigszins wrang, maar niet scherp. Blauwzuur of 

 andere vluchtige vergiften werden er niet in gevonden. 

 Het vocht, verkregen door de bladeren fijn te stampen 

 en met water af te mengen (1 : 1000), bleek voor goudvis- 

 schen onschadelijk. Een dergelijke proef met de schors 

 (1:500) leverde dezelfde uitkomst. Op grond van deze 

 waarnemingen wil het mij toeschijnen, dat de bewering, 

 als zou de geheele plant in de Philippijnen als vischver- 

 gift gebezigd worden, geen vertrouwen verdient, tenzij zij 

 daar te lande andere bestanddeelen bevat dan hier, wat 

 niet als geheel onmogelijk is te beschouwen. 



latropha multi/ida L. 



Deze Zuid-Amerikaansche heester komt, opzettelijk aan- 

 geplant of verwilderd, op Java hier en daar voor, hoewel 

 veel minder dan de I. Curcas. Te Buitenzorg wordt hij 

 jjdjarak goerita" genoemd, elders schijnt hij wel, evenals 

 I. Curcas^ met den naam „dj. tjina" te worden aangeduid. 

 Hij verschilt uiterlijk sterk van laatstgenoemde plant, door 

 den slankeren groeien door de veelvuldig en zeer diep inge- 

 sneden bladeren en de op lange stelen gezeten schermach- 

 tige bloeiwijzen van bloedroode bloemen, waaraan de naam 

 arhre de corail te danken is 



Van de oliehoudende zaden wordt wel gezegd, dat ze in 

 scherpte vooral niet achterstaan bij die van I. curcas. Dit 

 is evenwel niet juist, althans de enkele rijpe exemplaren, 

 die ik onderzocht, hadden volstrekt geen scherpen smaak. 

 Niettemin heet de olie sterk purgeerend en braakwekkend 

 te werken. Ten einde aangaande de al-of-niet- giftigheid 

 der zaden een oordeel te verkiijgen, werd een emulsie, 

 bereid uit ongeveer l gram zaad, bij een Cavia onder de 

 huid gespoten; spoedig ontwikkelde zich allengs toenemen- 

 de loomheid en den volgenden dag werd het dier dood 



