— 793 — 



gevonden. De zaden zijn dus, ondanks afwezigheid van 

 scherpte, als vergiftig te beschouwen. 



Overigens valt van deze plant vrij wel hetzelfde te 

 zeggen als van de vorige, in het bijzonder wat betreft de 

 afwezigheid van blauwzuur en verdere vluchtige vergif- 

 ten, de onschadelijkheid van de bladeren voor visschen, 

 en de eigenschappen van het sap. Hierin werd aan looistof 

 gevonden bij het sap uit jonge deelen 6%? bij het sap 

 uit oudere deelen 14.2 %. 



lairoplia gossypifolia L. 



Ook deze latrophuBOOxt is een oorspronkelijk Ameri- 

 kaansche plant, die zich echter hier op Java blijkbaar goed 

 thuis gevoelt. Men treft haar, in het wild groeiend, op tal 

 van plaatsen in grooten getale aan. Het is een struik, wier 

 glimmende bladeren door hun vorm aan katoenbladeren 

 doen denken — vandaar gossypifolia. De bladeren zijn ver- 

 der vooral gekenmerkt door een rij van klierharen aan den 

 rand; ook op de stengels, daar waar bladstelen aangehecht 

 zijn, staan klierharen in regelmatige groepen gerangschikt, 

 ovenzoo staan zij in rijen op de blaüstelen zelf. De kliertjes 

 scheiden bij aanraking een kleverig vocht af. De hoogere 

 bladeren en stengels hebben een bruinroode kleur, de 

 lageie zijn donkergroen; verder zijn de bloemen fletsrood, 

 de vruchtjes en zaden belangrijk kleiner dan die van de 

 beide voorafgaande soorten. Vaste inlandsche namen 

 schijnt deze vreemdeling zich nog niet verworven te heb- 

 ben; „djarak koesta merali" en „d;. lande''' hoort men de 

 plant wel noemen, en ook wordt haar volgens Dr. Smith 1) 

 de naam j,djarak ijina'" gegeven. 



De zaden hebben geen waarneembaren scherpen smaak. 

 Ook voor het overige is hetgeen omtrent eigenschappen 

 en bestanddeelen van I. multifida gezegd werd, ook op deze 

 plant toepasselijk. In het sap uit jonge en oudere deelen 

 v/erd resp. gevonden 8 en 13.25 °l^ looistof. 



(1 in KooRDERS EN Valeton, I^ijdrage No. 12, blz. 565. 



