— 798 - 



lijk zoo gesteld, alsof men in een restaurant iemand toestond, voor 

 half geld zich te goed te doen aan den reuk van de spijzen: mocht 

 dan de bezoeker bij zijn vertrek dom genoeg zijn om zich te ver- 

 heugen, dat hij zoo goedkoop uit geweest was, dan zou hij toch 

 spoedig tot de ontdekking komen, dat hij eigenlijk nog honger 

 had, en nu, na voor half geld een maaltijd geroken te hebben, 

 nog voor vol geld een maaltijd zou moeten gaan eten. Zoo zal 

 ook wie saccharine in plaats van suiker te eten krijgt, het te kort 

 aan voedingsstof op de eene of andere wijze moeten dekken. Nu, 

 dit zal hij in een land als Nederland, wiar een enorm hooge 

 suikeraccijns bestaat, goedkooper met meelspijzen doen dan met 

 suiker. In Nederland is het inderdaad verklaarbaar, dat minder 

 geo-oeden de dure suiker vermijden en in plaats daarvan meer 

 meelspijzen gebruiken en het verlangen naar een zoet smakend 

 genotmiddel met saccharine bevredigen. Uit dit oogpunt de zaak be- 

 schouwend, zou men, altijd in de onderstelling, dat saccharine 

 niet schadelijk werkt, zich bij het algemeen verkrijgbaar stellen 

 van dit product kunnen neerleggen, indien men de zekerheid 

 had, dat er geen oneerlijke menschen bestonden, die zich voor 

 suiker lieten betalen, terwijl ze saccharine afleverden. 



Maar die zekerheid heeft men natuurlijk niet, en zoo staat 

 voor oneerlijke concurrentie up dit gebied de deur wijd open! 



In de meeste staten van Europa bestaan dan ook wetten, die 

 het gebruik van saccharine — behalve voor medische doeleinden, 

 ten behoeve van lijders aan suikerziekte nl. — verbieden of be- 

 perken. Zelfs Zwitserland, het voornaamste productieland, bezit 

 een dergelijke wet: in limonade en in chocolade is daar de aan- 

 wending van saccharine toegelaten, mits onder verklaring op het 

 etiket, maar in geleien, vruchtensappen, stropen, gebak enz. is 

 zij uitdrukkelijk verboden. Nederland is een van de /eer weinige 

 Europeesche landen, die geen sacchariue-wet bezitten. Het ge- 

 volo- is, dat in Nederland enorme hoeveelheden van dit artikel 

 verwerkt worden. Saccharine-fabrieken vindt men er niet, maar 

 de invoer bedraagt + 20000 kilo 's jaars ! Zouder twijfel gaat 

 hiervan weer een niet onbelangrijk deel als smokkelwaar, het 

 land uit, hetzij als zoodanig, hetzij in met saccharine vervalschte 

 geleien ed, tot schade van eerlijke fabrikanten natuurlijk. Maar 

 het grootste gedeelte wordt toch in Nelerlanii zelf verorberd. 

 Een aanzienlijk verlies voor de suikerfabrieken, en niet minder 



