17. 



BEMESTINGSPROEF MET PERLISGUANO 



DOOR 



A. W. K. DE Jong 



Als plant werd gebruikt een van de maïssoorten. 

 Het veld was verdeeld, zooals het schema aangeeft. 



Een vergelijking werd gemaakt met het phosphorzuur 

 van beendermeel, dat van superphosphaat en van 

 thomasmeel. 



Het beendermeel bevatte 4.2% stikstof en 24.6% 

 phosphorzuur; het superphosphaat 39. 9°/^ phosphorzuur, 

 het thomasphosphaat 20°/^ phosphorzuur en de Perlis- 

 guano 16.4°/q phosphorzuur, 0.4% stikstof als ammoniak 

 en 0.5°/q stikstof als salpeterzuur. 



De verschilldende veldjes kregen de volgende bemes- 

 tingen. 



Alle kregen per plant 3 gr. Magnesiumsulfaat en 

 4 gr. kaliumsulfaat, en verder 

 No. 1, 6, 13, 17 30 gr. beendermeel 



2, 7, 14, 18 18.5 gr. super -f 6.3 gr. Z. A. 



3, 8, 15, 19 45.2 gr. Perlisguano + 4.5 gr. Z. A. 



4, 9, 12, 20 36.9 gr. thomas + 6.3 gr. Z. A. 



5, 10, 11, 16 6.8 gr. Z. A. + 5 gr. CaCOg 

 Per veld werden 25 plantgaten (2x2 voet) gemaakt en 



in elk gat 2 zaden uitgelegd, dadelijk na het bemesten. 



24 Juli w^erden de zaden uitgelegd, 20 Augustus werd aangeaard 

 en 17 October geoogst. 



De oogst werd versch, en daarna in de zon gedroogd ge- 

 wogen . 



Om te zien, of het product werkelijk droog was, werd na 8 dagen 

 drogen nog [eens gewogen. Het verschil met de vorige weging 

 was gering. 



