— 806 — 



Perlisguano 



3 2 21 1.52 3.75 



8 1.59 1.56 3.15 



15 1.90 1.14 3.04 



19 1.60 1.40 3 00 



Gemiddeld. . . 1.82 1.43 3.25 



Thomasphosphaat. 



4 1.79 1.33 3.12 



9 1.98 1.04 3.02 



12 2.12 1.41 3.53 



20 1.52 1.53 3.05 



Gemiddeld. . . 1,85 1.33 3.18 



Onbeniest (geen phosphorzuur) 



5 .... . 2.30 1.04 3.34 



10 1.95 1.07 3 02 



11 2.20 1.23 3.43 



16 1.58 0.96 2.54 



Gemiddeld. . . 2.01 1.08 3.09 



Hieruit blijkt, dat : 



I. De stroo-opbrengst bij behandeling met superphosphaat ge- 

 stegen is, terwijl de andere bemestingen daarop weinig of 

 geen invloed gehad hebben. 



II. De zaadopbrengst bij superphosphaatbemesting het grootst was. 

 Perlisguano en thomasphosphaat hebben ongeveer gelijke 

 opbrengsten gegeven. 



De waarde van het phosphorzuur van de Perlisguano was 

 dus bij deze proef niet veel verschillend met dat van tho- 

 masphosphaat. 



III. De werking van het beendermeel op de zaadproductie is 

 nihil geweest. In het algemeen heeft de beendermeel-bemes- 

 ting geen invloed gehad. 



De verschillen tusschen de parallelveldjes zou men nog liever 

 wat kleiner willen zien. 



Waar echter voor een regelmatige verdeeling van de veldjes 

 over het terrein gezorgd is, zal het gemiddelde zeer goed zijn. 



Ziekte kwam niet voor. Verliezen door vogels en andere dieren 

 werden door bewaking voorkomen. 



Diefstal had niet plaats. 



