— D 



Zooals fjezegd is, bloemen en reukplanten vond men op de 

 bedden, hieronder waren vooral geliefd Laven-iel^ Rosnuiiiii^ 

 Basilikon^ BaUeminen^ MaJoUn^ Viooltjes^ 7 waarde ruijkzoet 

 lof^ Tijdehiozen^ Meibloemkens, Damastbloem^ Klocksicens of 

 Beloedercn, Koehoekshloem^ Cli> istusooi/i'ti^ G 'moffel^ Pluiml-ens^ 

 Constant inopels^ Troniceelbloem^ Leliën^ Afrikanen^ Tulpen^ 

 Lelikcn.^ van de dalen^ Keïzerskrooncn, en tal van anderen. 



Geen wonder ook, want onze voorvaderen werden toen reeds 

 onder de grootste liefhebbers gerekend, ja stonden vooraan in 

 de rij, en zoo er schepen nit vreemde landen terng kwamen, 

 men kon er zeker van zijn, dat zij meestal ook vreemde ge- 

 wassen mede brachten. 



Door het drnkke handelsverkeer kwamen de rijke kooplieden 

 dikwijls buiten de grenzen van onze gewesten en waren zij in 

 de gelegenheid, een kijkje te nemen in de tuinen van 't bui- 

 tenland. Dit had natuurlijk invloed en weldra zien wij een 

 andere smaak zich ontwikkelen. De oude rechthoekige bedden 

 en rabatten verkrijgen een anderen vorm en eene andere ver- 

 deeling. De ornamentbedden komen in zwang en verkrijgen 

 langzamerhand eene grootere uitgebreidheid. Zij zijn grooten- 

 deels in den geest van Claude Mollet. Eerst vindt meu ze in 

 een hoekje ergens in den tuin, zonder eenig doel daar gemaakt, 

 weldra vormen zij het centrum van den aanleg of zijn gelegen 

 in de onmiddelijke nabijheid van de woning. 



In het werk van J. van der Groen, „de Xederlandsche ho- 

 venier", vinden wij tal van modellen, zoowel van Idoi-m al» 

 van ornament bedden. 



Yooral de eersten werden door onze tninlieden met meer 

 zorg en oplettendheid liehandeld dan ergens anders, en opmer- 

 kelijk is liet, dat die zelfde teekeningen heden ten dage nog 

 gebruikt worden, vooral in Engeland en Frankrijk, voor mo- 

 dellen van mozaiekvakken. 



Toch konden onze tuinen van dien tijd, wat de uitgesterkt- 

 lieid aangaat, zich met geen buitenlandsche nieten, hiervoor 

 waren verschillende redenen. 



In "t laatst der 16'^ en in 't be^-in der 17' eeuw kwam de 



