NIEUWIGHEDEN EN INDISCHE TUINBOUW. 



DOOR 



E. J. VOUTE 



I. 



Wat zijn nieuwigheden, on hoe ontstaan zij, is een vraag 

 die wij in de eerste phiats zullen trachten te beantwoorden. 

 Er zijn plaatselijke en algemeene nieuwigheden. Het is bij 

 voorbeeld zeer goed denkbaar, ja het komt zelfs dikwijls voor, 

 dat planten op eene plaats reeds zeer lang gekweekt worden, 

 en op eene andere onbekend zijn. Worden zulke planten nu 

 in het land, waar zij tot nu onbekend waren, geïmporteerd, dan 

 zouden wij dit plaatselijke nieuwigheden kunnen noemen. Als 

 voorbeelden hiervan zouden kunnen dienen verschillende 

 >-02;e/?-varieteiten, die in Europa jaren lang gekweekt werden 

 eer zij hun w^eg naar Indië vonden. Voor hier zijn ze dan 

 nieuw, al zijn ze daar al oud. Het tegenovergestelde geval 

 komt ook voor. Zoo lang als hier Europeanen zijn geweest, 

 zullen zij de Lycopodiunis (koempai) wel gekend, misschien 

 zelfs ter versiering hunner woningen opgehangen hebben. In 

 de europeesche herbaria zijn ze lang bekend, toch zijn ze pas 

 in latere jaren in Europa levend ingevoerd. Met vele Or- 

 chideeën is hetzelfde het geval. Dat zijn dus planten, die hier 

 oud, in Europa nieuw waren. Do verbeterde middelen van 

 gemeenschap, die om zoo te zeggen de afstanden tot een mi- 

 nimum inkrimpen, werken de spoedige verspreiding zeer in de 

 hand ; de vestiging van deskundige kweekers op plaatsen waar 

 er vroeger geen waren, en wier belang het meebrengt wat 



