— 71 — 



In de eerste plaats kan het water onder dien druk door de 

 wanden der vaten en der cellen heensijpeleu. Geschiedt dit, 

 dan komt het aan in de luchthoudende ruimten, welke zich 

 overal tusschen de cellen van het plantenweefsel bevinden 

 (intercellulaire ruimten), en de lucht voor zich uitdrijvende, 

 vullen zij dan die ruimten hoe langer hoe meer op. ]\Ien 

 zegt dan dat het bladweefsel met water „geinjicieerd" is. 



Deze opvulling den intercellulaire ruimten kan echter voor 

 de plant nadeelig worden, wanneer het water daar al te lang 

 verblijf houdt, en wel om de eenvoudige reden, dat door die 

 ruimten de lucht aangevoerd wordt, welke de cellen voor hunne 

 ademhaling noodig hebben. Is door de aanwezigheid van water 

 de luchtoevoer afgesneden, zoo moet dit ten slotte den dood 

 der cellen tengevolge hebben. 



Voor planten, bij welke een dergelijke overvulling der vaten 

 slechts zelden voorkomt, behoeft dit niet nadeelig te zijn, doch 

 bij andere daarentegen, wier watervoorraad eiken nacht sterk 

 toeneemt (dus bij kruidachtige planten), zou die injectie bijna 

 eiken nacht plaats hebben en dit zou voor de plant ten slotte 

 zeer nadeelig kunnen zijn, want slechts door spoedig volgende 

 zeer krachtige verdamping kan de injectie en daarmede ook 

 hare nadeelige gevolgen opgeheven worden. 



Ten einde dit gevaar af te wenden, heeft de natuur een 

 groot aantal planten van inrichtingen voorzien, die verhinderen 

 dat de bladeren, zelfs bij groeten overmaat van wateraanvoer, 

 geinjicieerd worden, en wel doordat zij in staat zijn het onder 

 drukking aangebrachte water in druppels buiten het blad te 

 brengen, zonder dat het alzoo de luchthoudende ruimten op- 

 vult. Dit is dus de tweede wijze, waarop vloeibaar water de 

 overvulde vaten verlaten kan. Heeft met een blad dit laatste 

 plaats, dan ziet men het water op bepaalde plaatsen langzaam 

 eerst als kleine druppels voor den dag komen, welke dan lang- 

 zamerhand grooter worden; dit verschijnsel, onder die omstan- 

 digheden, wordt nu het ., druppelen" der plant genoemd. 



Uit het boven medegedeelde blijkt dus, dat men het drup- 

 pelen kan verwachten te zullen waarnemen bij kruidachtige 



