— 76 — 



aan de bladtanden ('t zij boven- of onderzijde), bij Ageratum, 

 Arbutus, Aticaba, Fuchsia^ Hijdramjea^ Impatiena, Pehn'ijoniam, 

 Philadelphtis, Primala^ SumbucKS, U/mus, Vitls^ We'ujelia. 



Op verschillende plaatsen langs den bladrand treden zij 

 op bij : QddniKfjrosfis^ Cestrum, Hordeum^ Pltijtohicca^ Senecio, 

 Zea, Tropiieolutn^ (bij deze laatste soort is het vooral zeer 

 duidelijk waar te nemen, hoe een aantal grootere nerven juist 

 onder de plaats eindigen, waar de waterporien zich bevinden). 



Aan de bladtanden zoowel als aan de insnijdingen vertoonen 

 zich de druppels o. a. bij Datnrn, terwijl men ze ten slotte 

 waarneemt: 



over de geheele onderzijde van het blad bij Laoatera en 

 over beide bladvlakten bij Phaseohn. Duidelijke waterporien 

 vindt men echter bij deze laatste planten niet. 



Men ziet dus, dat een niet gering aantal planten, in het 

 geheel werden er een 60-tal onderzocht, getoond hebben in 

 staat te zijn water in vloeibaren staat af te scheiden, wan- 

 neer do wortels veel meer water in de vaten der plant persen, 

 dan in denzelfden tijd door verdamping uit deze verwijderd 

 wordt. Dat de omstandigheden, waaronder dit geschiedt on- 

 geveer dezelfde zijn als waarop in de natuur dauwvorming 

 plaats heeft, heeft aanleiding gegeven tot de meening, dat al 

 het water, hetgeen men 's morgens op de planten afgezet vindt, 

 als dauw aangezien werd. Uït het voorgaande moge gebleken 

 zijn dat dit volstrekt niet zoo is en tevens waarom dit het 

 geval niet kan zijn. 



Dr. J. M. Janse. 



