— 85 — 



van Victoria reqin dan in 's lands Plantentuin. De oorzaak 

 zal gedeeltelijk wel te wijten zijn aan onkunde en ongeduld; 

 het zaad kiemt niet spoedig, zelden binnen een maand, soms ligt 

 het langer dan twee maanden, vele plantenliefhebbers hebben 

 zooveel tijd niet en gooien den inhoud der bak. waarin ge- 

 zaaid is, lang voor dien tijd weg, 



Troeger heb ik reeds medegedeeld, op welke wijze wij hier 

 de Victoria rerfi-i in de vijvers gekregen hebben. Het kan 

 mogebjk zijn nut hebben, het hier nog eens te herhalen. 



De rijpe zaden worden gezaaid in een waterbak, gedeelte- 

 lijk gevuld met modder, die door eene laag water ter dikt« 

 van 5 a 10 cM. bedekt wordt, Xa een of twee maanden zullen 

 de zaden kiemen: als de blaadjes aan de oppervlakte verschij- 

 nen, kan er langzamerhand meer water bijgevoegd worden, 

 zoodat de bladstelen zich verlengen. Oordeelt men de plant 

 krachtig genoeg om in de vijvers overgebracht te worden, 

 dan laat men eene mand zonder bodem, van bamboe, vlechten, 

 plaatst die in den vijver, vult haar met modder en plant 

 er dan de Victoria in op zoodanige diepte, dat de blaadjes 

 op de oppervlakte drijven, of ten minste niet diep onder water 

 komen. Het zal liier wel niet betoogd behoeven te worden, 

 dat er eene behoorhjke laag modder op den bodem van den 

 vijver moet liggen, zulks is voor den groei der plant noodig, 

 ook mag de vijver niet te diep zijn. 



Als op bovengenoemde wijze de Victoria geplant is, zal 

 langzamerhand de bamboe mand vergaan en de plant zakken, 

 de bladsteelen hebben dan tijd zich te verlengen en onder 

 gunstige omstandigheden ziet men weldra de prachtige wa- 

 terlelie hare reusachtige bladen en groote bloemen ontwik- 

 kelen. 



Vergelijkt men de moeite en de kosten, die men in Eiu-opa 

 met de cultuur der Victoria heeft, met de eenvoudige wijze 

 waarop zij hier gekweekt kan worden, dan mag het wel ver- 

 wondering baren, dat er hier niet meer aan de cultuur dezer 

 fraaie icatcrlelie gedaan wordt. 



Laten we een oogenblik den Heer Witte aan het woord, 



