— 87 — 



daar Tjoen'/Joeiif/ barak (de piirpere) T. dada (de roode) eu 

 T. poefi (de witte). De algemeene naam der lYf/midiaea's is 

 hier Taraté Icefjlel, in tegenstelling met den naam van Taraté 

 besaar^ die aan de Nelumbiiim^s gegeven wordt. 



Hier komt voor Nelumb'mm speciosuw^ daarvan is er eene 

 variëteit met roode en eene met witte bloemen. Ofschoon de 

 bloemen dezer plant grooter zijn dan die der Nymphaea^s en 

 voor haar in schoonheid niet onder behoeven te doen, is de 

 habitns der plant minder sierlijk; daar de lang gesteelde groote 

 bladeren ver boven het water nitsteken, en de planten dicht 

 bij elkaar groeien, bedekken zij het water geheel en doen ook 

 de bloemen minder in het oog vallen. De groei dezer planten 

 is in ondiep water zoo sterk, dat we er nn en dan een gedeelte 

 van moeten nitroeien, ze zouden anders alle andere waterplan- 

 ten verdringen en de ruimte geheel innemen. De onrijpe 

 vruchten worden hier op de Passers dikwijls ten verkoop aange- 

 boden en door de inlanders met graagte gegeten. (1) 



Het is in een aanleg wenschelijk bij vijvers eenige kleine 



(1) Nyinphaea en Xeliiiitbium beklecden in de Indische godenleer en poë- 

 zie eene groote rol, ze zij i daar bekend onder den naam van Lotus, en 

 worden naar de kleuren verdeeld in drie soorten, die aan de Indische Drie- 

 eenheid beantwoorden. 



rt. Padma, Neluinbiuin speciosicm, do roode Lotus, oorspronkelijk aan Brahma 

 gewijd. De prachtige parasiet Rafflesia paltna, beter Padtitit, heeft ook zijn 

 naam daaraan te danken. 



b. Utpala, Ni/niphaea coeriilea {steflata) de blauwe Lotus, is volgens hare 

 kleur aan Vishnoe gewijd. De vele vergelijkingen in de poëzie zijn aan dezen 

 Lotus ontleend, bvb. „met Lotus oogen, Lotus geur, aan de Lotus gelijk." 



c. Kumuda, Nyuiphaeu esculenta? cilba; deze is gewijd aan Chiva den witten 

 God, die echter hier moet doelen met Buddha, wiens kleur geel is even als 

 het binnenste deel dezer bloem. Xog talrijke uitdrukkingen komen in de In- 

 dische poëzie voor, die echter allen betrekking hebbeo op onderdeelcn der 

 pliint, zoo als de bloemsteel, het blad en de verschillende doelen der bloem. 



Op de oude Egyptische monumenten vindt men afbeeldingen van den Lotus, 

 aan Isis en Osyris gewijd. 



De Lotus, waarvan Homerus gewag maakt, behoort niet tot X'/iiiphaea ni Xeluin- 

 binm, zij behoort tot eene geheel andere plantengroep tot de familie der 

 Rhamnecën en draagt den naam van Z^/jy/i/(»s />o^«s; het is eene dootnige struik, 

 die roodachtige vruchten bezit ter grootte van een doeffoe. Sommigen bewe- 

 ren, dat Herodotus de Italiaansche dadelpruitn, Diospyrus Lotus bedoeld heeft. 



