— 100 - 



noemde eeii tak, die in een seizoen tot 20 M. lang werd, hieruit 

 werd de kUinmende-Niphetos gekweekt. 



Klimmers in den waren zin van het woord zijn rozen nooit, zij 

 hebben daarvoor geen organen, toch kunnen zij door haar buiten- 

 gewoon groeten lengtegroei met wat hulp uitstekend dienst doen 

 tot het bedekken van pilaren enzv. Beide genoemde variëteiten 

 behooren onder de thee-rozen, deze hebben de meeste neiging voor 

 die buitengewone groeiwijze. Onder een andere groep, die der 

 z. g. Hybride-remontaut-rozen, zijn ook wel klimmers, zij missen 

 echter de kolossale groeikracht der eerstgenoemden, toch is de 

 lengtegroei voldoende om er pilaren als anderszins mede te be- 

 kleeden. Ik noem hier slechts de klimmende Captam Chrlsfij, 

 Bklie Johnson, Charles Lefehvre en Victor FerfZ/e/*; toch dragen deze 

 nooit zulke goed ontwikkelde bloemen als de laag groeiende moeder- 

 planten. 



Belangrijker dan de verschillen in groeiwyze is het varieeren der 

 bloemen, dit geschiedt gedurig, veel meer dan menigeen zich voor- 

 stelt. Gewoonlijk gaat zulks op de volgende wijze, aan een tak 

 van de een of andere rozeplant komt eeno bloem, die in vorm, 

 meestal echter in kleur, verschilt van de bloemen aan de overige 

 takken derzelfde plant; na de ontdekking van deze afwijking tracht 

 men aanstonds bedoelde tak door stekken en oculeeren te ver- 

 meerderen. Blijkt het nu, dat de variatie in de bloem constant 

 blijft, hetgeen lang niet altijd het geval is, dan is de variatie ge- 

 vestigd en hebben we eene nieuwe roos. Heel dikwijls geven de 

 jonge plantjes niet dezelfde bloemen als die van den tak, waarvan zij 

 afkomstig zijn, maar leveren weer dezelfde bloemen als die der 

 geheele moederplant en dan is de moeite te vergeefs gedaan. Hier 

 in den tuin kwam eens aan de zuiver witte Somhreuil een rosé 

 bloem, de plantjes, die wij van den tak kweekten, waaraan die ab- 

 normaal gekleurde bloem zich ontwikkeld had, gaven weer de ge- 

 wone witte bloemen der Somhreuil. Dergelijke gevallen komen 

 meer voor, zoo verhaalt „Wild Rosé" van een Anna Oliiner, waaraan 

 een fraai oranje bloem kwam ; de jonge plantjes eehter, die van de 

 bedoelde tak gekweekt waren, vertoonden weldra do gewone bloemen 

 der Anna OUvier. Een zelfde geval deed zich voor bij Catharlne 

 Mermet; voor het ontstaan van the Bride, vond men eene zuiver 

 witte variatie van eerstgenoemde roos, die echter ook bij de voort- 

 teeliug niet constant bleef. 



