- 112 - 



noemt dit „Verlust in Folge fortschreiten cl er Vegetation". Natuurlijk 

 verandert bij dit verlies aan vaste stof ook de hoedanigheid der 

 bestanddeelen der plant. Het meest frappante voorbeeld, door 

 Gaedeeke aangehaald, is wel het volgende. Een paar zg. ijsplantjes 

 (Mesettihri/anfhemxi») werden in een droogstoof snel gedroogd bij 

 120° C. zij gaven toen 14°/q vaste stof. 



Werden echter dezelfde plantjes afgeplukt en langzaam aan de 

 lucht, in de zon, gedroogd, twee weken lang en eerst daarna bij 

 120° (dus ten slotte dezelfde temperatuur als bij de eerste proef) 

 gedroogd, dan verkreeg hij slechts 6,5% vaste stof; er was dus 

 53°/o der oorspronkelijk aanwezige vaste bestanddeelen in ammoniak, 

 koolzuur en water, in ieder geval in vluchtige producten, omgezet. 



Zoo groot was het verlies alleen bij het vleezige, waterrijke ijs- 

 plantje, maar ook bij andere planten Avas er toch merkbaar verschil. 



Bij de rogge ging 4,G°/o, bij vocdergras 9,2°/q, bij honigklaver 

 15,4% verloren. 



Ylug drogen is dus voor bladen, basten enz. wenscheljjk, maar doet 

 men dat in het tropische zonnelicht, dan loopt men weer een ander 

 gevaar, dat nl. de scheikundige werking der zonnestralen gemak- 

 kelijk ontleedbaro plantenstoffen verandert en wegneemt; beter is 

 de matige warmte van een droogtoestcl. (/. 



{.Lflircsh. (h'r Fharnuick' 64 p. .8). 



OVER BERGPLANTEN EN STRANDPLANTEN VAN JAVA. 



Professor Schimper uit Bonn, die geruimen tijd een werktafel in 

 het botainsch station te Buitenzorg innam, heeft, als eerste vrucht 

 van zijn verblijf op Java, eene belangrijke voorloopige mededeeling 

 gedaan, aan de Akademie van wetenschappen te Berlijn, over de 

 bergflora van Java en haar overeenkomst met de strandflora en 

 deels ook met de epiphytische vegetatie. ^) 



Men heeft in het algemeen aangenomen, en wel op voor de hand 

 liggende gronden, dat het karakter der flora van hooge bergtop- 

 pen uitsluitend of ten minste in de eerste plaats wordt bepaald 

 door de lage temperatuur op die groeiplaatsen heerschende. Schim- 

 per betoogt echter, speciaal voor de bergtoppen onzer tropische 

 gewesten, dat het hoogst eigenaardig karakter der alpine flora niet 

 aan de lage temperatuur is te wijten doch aan de sterke verdamping, 



') „Epiphjtem" noemt men die gewassen, welke op andere planten leven, 

 zonder parasieten te zijn. 



