— 140 — 



Ook de bloem als zoodanio; kreep; nu beteekenis in zijne oogen 

 en liet kon niet missen, <>f liij moest thans tot de conclusie wor- 

 den geleid, dat de verscliillende kleuren en do lieflijke gen- 

 ren der bloemen daartoe zouden dienen om den insecten reeds 

 van verre aanteduiden, waar zij het noodige voedsel zouden 

 vinden en dat dit den insecten deste gemakkelijker zou zijn, 

 naarmate de bloemenkleur meer afweek van de gewone groene 

 kleur der bladeren. 



Geen wonder, dat Sprengel van zijn teleologisch standpunt 

 uit thans eene voldoende verklaring meende te hebben gevon- 

 den voor de bloemen en de vrij zonderlinge stelling uitsprak^ 

 dat de bloemen waren geschapen om insecten te voeden. 



Of nu de kroon, de nectar etc. ook van eenig nut waren voor 

 de plant zelve, dat was hem niet duidelijk. Alles wees er 

 op dat de geheele bloeminrichting daartoe diende om de insec- 

 ten het voor hun noodzakelijke voedsel te verschaffen. 



De heldere kleuren, die zo aanlokten ; de sapklieren, die een 

 zoet vocht afzonderden; de honigbakken, waarin dit vocht werd 

 bewaard ; de bekleedselen van haren of schubben boven deze 

 saphouders, die beletten, dat de nectar door regen werd uit- 

 gespoeld; al deze inrichtingen, ze wezen maar al te duidelijk 

 aan, dat de bloemen nu eenmaal daar waren om de insecten 

 van voedsel te voorzien. 



Het duurde echter slechts een paar jaren of Hprengel kwam 

 zelf door voortgezet onderzoek tot eene andere en betere ver- 

 klaring. Het was hem natuurlijk bekend, dat vruchtzetting 

 alleen kon plaats hebben door samenwerking van het stuif- 

 meel der meeldraden met de eieren van den stamper. 



Hij stelde zich voor, gelijk trouwens voor de hand lag, dat 

 dit stuifmeel uit de meeldraden, 't zij door eigen gewicht, 't 

 zij door directe aanraking tusschen beide organen op den stem- 

 pel geraakte en door eene bizondere inwerking van deze kor- 

 rels daar ter plaatse eene bevruchting werd ingeleid. 



Thans maakte hij kennis met een paar bloemen, bij welke 

 de geslachtsorganen ten opzichte van elkander zoodanig wa- 

 ren geplaatst, dat het stuifmeel onmogolijk uit zich zelf op 



