— 162 — 



Men zou haast zeggen dat die beide factoren hierbij in het 

 spel zijn. 



Uitvoerige beschouwingen over A. sfipulata behoeven hier 

 niet gegeven te worden, men vindt ze reeds in de werken over 

 Java van Junghuhn en Veth. 



Eene korte vermelding der voor het beoogde doel voor- 

 naamste eigenschappen, zoowel voor- als nadeelige, moge hier 

 j)laats vinden. 



De natuurlijke groeiphiats van dezen boom is op Java het 

 tertiaire gebergte (kalk- en mergelgrondeu) in de higere streken 

 van at' liet zeestrand tot ongeveer 2000 voet hoogte, doch het 

 best is hij op zijn plaats in den gordel tusschen 500 en 1500 

 voet; hij groeit daar op die gronden minstens even vlug als 

 A. moluccami. 



Ook op vulkanische en alluviale gronden komt de boom van 

 nature voor, doch hij groeit daar minder vlug dan op eerst- 

 bedoelden bodem; ook vereisclit de cultuur van de jonge planten, 

 die hier wel eens iets kurigs hebben, eenigszins meerdere zorg. 



Boven de grens van 1500 a 2000 voet neemt de snelheid 

 van den groei af met de lioogte en gaat hij ook in ontwikkeling 

 achteruit, zoodat hij van lieverlede in kreupelhout overgaat en 

 dus voor hooggelegen koffietuineii als schaduwboom niet meer 

 dienen kan. 



In strijd met Veth's meening, dat A. sfipulafa en i^i'oceni het 

 gezelschap van ander geboomte niet schijnen te dulden, kan 

 juist het tegendeel verzekerd worden. Veth's onjuiste meening, 

 die hoewel niet zoo bepaald uitgesproken ook door Junghuhn 

 schijnt gedeeld te zijn, heeft haar ontstaan te danken aan de 

 omstandigheid, dat waar men een groot aantal van deze boomen 

 bijeenziet, (de xVcacia-wouden der eerste zone volgens Jung- 

 huhn) zulks meestal het geval is op vroegere hoema's of droge 

 rijstvelden, welke gronden door die roofcultuur minder geschikt 

 zijn geworden voor ander geboomte, dat daarop moeielijk of in 

 het geheel niet meer groeien kan, terwijl de genoemde Al- 

 bizzia-aoorten er welie; tieren. 



