— 200 — 



Het verbruik van suiker is bij de Hindoes, die zich in meerdere 

 of' mindere mate van het gebruik van vleesch en andere dierlijke 

 producten onthouden, zeer groot en de som der offieieele taxatie 

 plus de importen is veel geringer dan de geschatte consumtie. 



Er wordt u. 1. nog al suiker ingevoerd in Engelsch-Indië 

 sedert de prijzen zoo aanzienlijk gedaald zijn; terwijl toch in 

 1876-77 van uit Calcutta werden verscheept 45,285 ton geraf- 

 fineerde en 224 ton ongeraffineerde suiker, tegenover een invoer 

 van 268 ton geraffineerde en 12 ton ongeraffineerde suiker, 

 ziet men in 1888-89 een uitvoer van slechts 1366 ton geraf- 

 fineerde en 3588 ton ongeraffineerde suiker, en een import van 

 8702 ton geraffineerde en 8311 ton ongeraffineerde suiker. 

 Derhalve, zoo men voor de bereiding van een ton geraffineerd 

 rekent noodig te hebben twee en een halve ton jaggery, 

 eene meerdere consumtie van 135,817 ton of ongeveer 2,175000 

 pikol goer. Hierbij komen nog de importen in Bombay, waar een 

 groot deel van den Mauritius-oogst wordt ingevoerd. 



Behalve van Mauritius wordt vooral suiker aangcbraclit 

 uit Europa en China; deze laatste is waarschijnlijk in Hong- 

 kong geraffineerde Javasuiker. Van Java zelf wordt sleclits 

 weinig direkt geïmporteerd en dan meestal nog voor eene 

 raffinaderij dicht bij Calcutta gelegen. 



Al deze vreemde suikers kunnen evenwel nooit de prijzen 

 behalen, die voor de zelf vervaardigde betaald worden; terwijl 

 in 3Iei 1890 de prijs van 3Iauritius en bietsuiker varieerde van 

 91/g — 91/2 roepie per niaund, werd voor de eerste soort 

 Indische suiker tot 12 ^/^ E. per mauud (/" 21 per picol) 

 betaald, ofschoon deze laatste van veel geringer kwaliteit 

 is. Behalve in de mindere geschiktheid voor het vervaardigen 

 van enkele der meest gewilde suikergoedsoorten, die in ont- 

 zaglijke hoeveelheden gemaakt worden, en het ontbroken van 

 het eigenaardig aroma der Indische suiker ligt de hoofdoorzaak van 

 dit verschil in de godsdienstbezwaren der Hindoes. Zooals 

 men weet wordt de koe door hen als een heilig dier beschouwd 

 en hun begrip van geraffineerde suiker gaat altijd samen met het 

 gebruik van beenderkool of bloed bij de vervaardiging er van. 



