— 205 — 



Het aantal en de grootte der stekken varieert hog al, somtijds 

 plant men stekken met één oog, soms topstekken van twee 

 voet lang, nu eens worden er ongeveer 12000, in andere 

 distrieten meer dan 30000 gebruikt. 



In Xeder-Bengalen, waar door de gemaakte goten de toe- 

 en afvoer van water niet moeilijk is te regelen, worden na 

 het planten, de stekken om de vier of vijf dagen begoten en 

 later als liet riet eene zekere hoogte bereikt heeft, om de 

 veertien dasren onder water srezet. Is het water weer afge- 

 loopen, dan wordt een paar dagen later gehakt en na een 

 maand of vier ook aangeaard. In de andere streken, waar de 

 stekken in de ploegvoor fjezaaid worden en waar de planten 

 veel dichter op elkaar staan, wordt het land na het onder water 

 zetten, (dat hier en daar in de X. W. Provincies slechts eene 

 enkele maal gebeurt) in de eerste tijden ook gehakt, maar na 

 een paar maanden is de vegetatie reeds zoo dicht, dat men 

 niet meer in het veld kan doordringen en wordt, zoo men water 

 heeft, nog 6 — 8 maal geïrrigeerd, zonder verder eenige bewerking 

 te doen. De grond slaat daardoor natuurlijk dicht en 

 door de srroote bladermassa worden licht en lucht uit de tuinen 

 gehouden. Voor de rest wordt het veld geheel aan zich zelf 

 overgelaten, eene uitstekende broeiplaats voor allerlei parasieten. 



Het bevloeien zelf geschiedt dikwijls op zeer primitieve 

 manier; waar men kanalen heeft kan men somtijds door afdammen 

 het water op het veld brengen, maar bijna overal wordt het 

 of met manden, of met leeren zakken geschept of uit de diepte 

 opgehaald. Vooral verbreid zijn twee manieren ; bij de eei-ste 

 wordt een aarden pot of eene grooten leeren zak, die over een 

 katrol boven een put hangt, door een paar koeien, die eene 

 helling afloopen, naar boven gehaald en door een man in de 

 leiding overgestort. Bij de tweede maakt men gebruik van de 

 simni^ een van onder schuin toeloopende mand van bamboe of 

 palmbladen, aan wier hoeken twee paar touwen bevestigd zijn. 

 Twee kerels nemen elk twee der touwen, dompelen de si mui 

 in het water en zwaaien de gevulde mand naar boven, deze 

 daarbij door het vieren der voorste touwen gelijktijdig om" 



