— 208 — 



Buiten deze hoorders zag ik nog al hladluizen en een paar 

 sc/nldlni^isooi ten^ die in levenswijze met onze soorten overeen- 

 komen; verder eene kleine 5 m. M. lange en 1 — l'/j m. M. 

 breedc tranf^^ die soms in zeer groote hoeveelheden voorkwam, 

 levende tnsschcn de droge riethladen en naar ik meen, bo- 

 rende in den stengel ; van dit laatste ben ik evenwel niet 

 zeker. In Shahjahanpore vond ik honderdduizenden groene 

 cicaden van 1 — l'/^ c. M. lengte tegen de onderkant der riet- 

 bladen en ook hier en daar eene veel kleinere soort, misschien 

 identiek met de hier levende Flieiiice maciilosa] verder trof 

 ik een paar rupsen en sprinkhanen vretende aan de bladen. 

 Op droge terreinen worden de witte mieren zeer gevreesd, eene 

 andere soort dan de op Java gevondene, die tot drie voet hooge, 

 van vele spitse toppen voorziene heuveltjes bouwt ; ze schenen 

 nog algemeener te zijn dan hier. 



Van schadelijke zoogdieren werden mij genoemd, eene zeer 

 algemeen voorkomende gestreepte eekhoorn, hazen, jakhalzen 

 varkens, beren en olifanten, de laatste drie vooral in Assam. 

 De jakhalzen zullen van al deze wel het meeste kwaad doen; 

 overal ten minste treft men deze dieren aan, ziet ze in de 

 schemering rondzwerven en hoort hun akelig gehuil soms tot 

 in de straten van Calcutta. Het omwoelen van het riet met 

 droge bladen heeft gedeeltelijk ten doel het tegen deze dieren 

 te beschermen, in andere streken maakt men doornheggon om 

 de tuintjes; maar vooral de kleinere zijn soms erg gehavend; 

 ook de heilige koe vreet vrij aanzienlijke hoeveelheden riet. 



Vijanden uit het plantenrijk zag ik niet veel ; in eenige 

 streken kwam eene kleine Rliinanthacea voor, — Slrifja 

 EiiplintHioides — , die op de wortels van het suikerriet parasiteert, 

 evenals in Nederland eenige Rhinanthas soorten in graanvelden. 

 Zeer algemeen verspreid was eene schiinmclziekte, die zeer 

 talrijke, ronde vlekjes op de bladen vormt; het goed door- 

 groeiende riet scheen er geen last van te hebben, maar van 

 de kleine, slechtgegroeide stokken in vele inlandschc tuintjes 

 stierven de bladen er vroeger door af. Sommige stokken 

 vertoonden eigenaardige rottingsverschijnselen in de internodiën ; 



