— '210 — 



Mungo van Shahjahanpore veel op Tlioon gelijkend 



maar iets dunner. 

 Ruckkree „ „ reclite leden, die met eene 



waslaag bedekt zijn. 

 Degchin „ „ als de vorige zonder waslaag. 



Mungo „ Beheea | twee dunne gele rietsoorten 



Bhurli y, „ (met rechte leden. 



Vervolgens eenige variëteiten, die slechts een voet of zes 

 hoogte bereiken, namelijk : 



Mutna van Shahjahanpore met vrij korte, rechte leden. 



Dolhu „ Saharanpore als boven. 



Chunnee „ Shahjahanpore met lange dunne leden. 



Eindelijk een paar dwergsoorten, die beneden de vijf voet 

 blijven : 



Kutara van Shahjahanpore gele rietsoorten met korte, 



Dhour „ „ (dunne leden. 



Barookh „ „ rood riet, mot lange, dunne 



internodiën. 



Vele der dunne soorten worden door de bevolking op prijs 

 gesteld wegens hun hoog suikergehalte, dat do geringe opbrengst 

 dikwijls compenseert. 



Suikerfabrieken als op Java bestaan in Engelsch-Indie zoo 

 te zeggen niet; een vijftal in Madras en Bombay, waaronder 

 de bekende, met eene diffusieinstallatie voorziene van den 

 heer Minchin te Aska, is alles wat in dezen gevonden wordt. 

 Buitendien zijn er nog eenige suikerraffinaderijen, die de in- 

 landsche suikers weer oplossen en tot witte suiker verwerken. 

 Om de aanzienlijke hoeveelheden stroop op eene goede manier 

 kwijt te raken zijn ze altijd gecombineerd meteene spiritusftibriek. 



Evenals do cultuur van het riet staat ook de fabricatie 

 van de suiker in Voor-Indie op een lagen trap, hoewel door 

 de invoering van den Bclieeamolen door de hoeren Tliomson 

 & Mylne in deze richting eene aanmerkelijke verbetering is 

 aangebracht, een der weinige voorbeelden, dat de Indische 

 landbouwer zich heeft laten influenceeren in zijne conserva- 

 tieve begrippen. Sedert 1868 trachtten genoemde heeren eerst 



