— 211 — 



mot het oog op de opgezetencn vau hun eigen h\ud. een be- 

 teren molen te constriiceren, dan de tot dien tijd gebruikelijke. 

 Xa in het begin zeer veel moeite gehad te hebben om den 

 nieuwen molen ingang te doen vinden, zelfs met hun eigen 

 opwoncnden, gelukte het hun langzamerhand de bevolking te 

 overtuigen van de betere eigenschappen van hunne inrichting 

 on van de aanzienlijke besparing, die ze er mede konden ver- 

 krijgen en in de laatste jaren nam het gebruik overal in Indic 

 zeer sterk toe. Zij toch en hunne gemachtigden verkochten : 

 tot het jaar 1874 1800 molens; in het jaar 1882 5000 molens, 

 in . . 1875 700 „• ,, , . 1883 10000 „ 

 ^ „ ^ 1876 800 .. „ _ „ 1884 15000 

 „ „ „ 1877 3400 „ ^ V ^ 1885 15000 

 ^ „ ^ 1878 3300 „ yy V V 1886 10000 „ 

 , „ „ 1879 3000 „ , , , 1887 20000 „ 

 , „ , 1880 5000 „ , „ , 1888 50000 „ 

 ^ „ „ 1811 8000 . „ „ „ 1889 50000 „ 



Buiten eeue aanzienlijke besparing in arbeidskracht en eene 

 betere persing bleek namelijk, dat de met hunne molens ver- 

 kregen jaggery Aan betere kwaliteit was en in de bazars hoo- 

 gere prijzen maakte. Men berekent de jaarlijksche winst met 

 één molen gemaakt op honderd en twintig roepies, zoodat in 

 1880 alleen hierdoor aan de bevolking een meerder inkomen 

 gewerd van 24 millioen roepies en in al de jaren tot 1890 

 van nagenoeg honderd millioen. 



De vroeger in gebruik zijnde molens toch waren van eene 

 zeer primitieve constructie ; ze kostten veel aan bedienend 

 personeel en trekvee en persten over het algemeen zeer mid- 

 delmatig. 



Een der meest voorkomende molens was de KoUiu^ die in 

 verschillende vormen over geheel Indie in gebruik schijnt te 

 zijn geweest en bestaat uit een van boven op eigenaardige 

 manier uitgeholden boomstam, waarin een paal wordt rond be- 

 wogen, die het in schrijfjes gesneden riet fijn wrijft. liet ge- 

 heel deed meer aan vijzel en stamper denken, dan aan een 

 molen. 



