— 223 — 



valt deze redeu en is liet beter volgens de aangegeven manier 

 te handelen, men is dan zeker twee a drie maanden na het 

 stekken een flinke plant te hebben. 



De onde plant zal spoedig twee a drie spruiten te voorschijn 

 brengen, die zoodra zij groot genoeg zijn, weer gestekt kun- 

 nen worden. Wil men spoedig veel jonge planten hebben, dnu 

 legge men den geheelen stengel plat op den grond en make hier 

 en daar insnijdingen, de oude stengel zal wel spoedig aan de 

 onderzijde wortels vormen en aan jonge plantjes het aanzijn 

 geven. Ook kan de stengel, even als die van het suikerriet 

 in een aantal kleine stukken gesneden worden, die ieder 

 minstens uit eene geleding moeten bestaan; onder gunstige 

 omstandigheden kweekt men zoodoende heel wat jonge 

 plantjes. De beste en eenvoudigste manier is echter de eerstge- 

 noemde, want op die wijze kweekt men het spoedigste een bruik- 

 bare plant. Men zij echter voorzichtig, want het sap der 

 Dieffeiibachia's is zeer scherp, het brandt op do hand; een 

 mijner keunissen kreeg bij het onvoorzichtig afsnijden der plan- 

 ten een kleine hoeveelheid sap in het oog, dat hem heel wat 

 pijn veroorzaakte. 



Een der eerste Dieffenhrtchia's^ die in Europa ingevoerd 

 werd, in 't jaar 186G, was D. Baraq^niuiunn ^ door Baraquin 

 in de provincie Para in Bazilië gevonden en door A. Yerschaffelt 

 in den handel gebralSm. Xog altijd bevindt zich deze fraaie 

 plant in de collecties, ook hier is zij niet zeldzaam. Het fraai- 

 ste aan de plant zijn haar lange zuiver witte bladstelen, die 

 er vooral als zij binnen 's huis staat porceleinachtig uitzien; 

 deze eigenaardigheid onderscheidt haar van alle andere D. 

 waaronder er wel zijn met een witte middennerf doch, voorzoover 

 ik ze hier ken, zijn er geen met zulke fraai witte bladsteelen. 



In 1869 werden D. pida en WaUisii ook uit Brazilië in- 

 gevoerd. In 1871, kwamen f), ehiirnea en Boivmunni^ in den 

 handel, beide soorten worden hier gekweekt, de eerste met 

 smalle groene wit gestipte bladen, de tweede, die hier vrij 

 algemeen is, heeft groote donkergroene bladen van een groot 

 aantal licht groene vlakken voorzien. In 1872 werden in den 



