OVER DEN LEVENSDUUR VAN ZADEN. 



„De meeste zaden verliezen, droog bewaard, na eenige jaren 

 hunne kiemkracht. Gewoonlijk is dit reeds na drie of vier jaar 

 het geval, doch in het algemeen op zoodanige wijze, dat de zaden 

 eener zelfde soort niet allen tegelijk sterven. Meestal zijn er ecni- 

 gen wier vitaliteit veel langer duurt, dan die van het meerendeel. 

 Deze individuen, welke meer weerstandsvermogen bezitten, blijven 

 soms tien of twaalf jaar in het leven en soms, in een zeer klein 

 aantal gevallen, nog langer". Met deze woorden begint onze 

 landgenoot de hoogleeraar II. de Vries een kort opstel over den 

 levensduur van eenige zaden. 



In den winter van 1871 — 1872 had de Vries uit den Leidschen 

 botanischen tuin een 80-tal verschillende soorten van zaden ontvan- 

 gen, welke in den voorafgaanden herfst geoogst waren. Door een 

 toeval kwam het doel, waarmede de zaden waren aangevraagd niet 

 tot uitvoering en werden zij op een drooge plaats bewaard. 



In April 1888 — dus zeventien jaar later — werden de zaden 

 nu, onder de meest gunstige voorwaarden, binnen 's kamers uit- 

 gezaaid, elke soort in een afzonderlijken pot. 



Van het tachtig-tal soorten waren er slechts tivee^ die nog kiem- 

 krachtige zaden hadden en wel : Erodbiin Ciconium^ en Nicandra 

 Phijsaloides. Van de eerste soort ontkiemde er één zaad en van 

 de tweede soort vier zaden. t. 



(Archives Néerlandaises, 



T. XXIV 4«ie et ö-"" Llvr. 1891). 



CHILI-SALPETER. 



Als een bewijs, hoe het gebruik van Chili-salpeter als meststof 

 toeneemt, moge onderstaande opgaaf dienen, die den uitvoer uit 

 Chili voorstelt. 



In 1878 741.470 KG. 



1883 584.798.433 KG. 



