— 243 — 



in elkander overgaan : terwijl de gele meestal van een andere 

 natuur zijn, dikwijls even als het chlnrophyl der groene bla- 

 den aau het protoplasma gebonden. Of werkelijk de verwant- 

 schap van alle roode. paarsche en blauwe in het celsap opgeloste 

 bloemkleurstofFen zoo groot is, dat zij met den gemeenschappe- 

 1 ijken naam van Anthoeyaan bestempeld kunnen worden, komt 

 mij twijfelachtig voor. daar het licht een zeer ongelijken invloed 

 op deze klem-en uitoefent. De roode bloem der tulp {Talipa Ge.s- 

 neriniui) de paarsche der Crocus, de blauwe der Scilla Sibirica, 

 blijven bij ontluiking in donker geheel hare kleur houden, terwijl 

 de blauwe bloemen der Hi/acitifJien en de paarsche der Perzisdic 

 dier bij ontluiking in den donker verbleeken. Het zou de moeite 

 loonen. te onderzoeken, wat hier de oorzaak is dezer verschillende 

 verhoudingen tot het licht ; hebben we hier met verschillende kleur- 

 stoifen te doen, of moet het resultaat aan bijkomende omstandigheden 

 toegeschreven worden. Eerst als de zamenstelling der bloemkleur" 

 stoffen en hunne wijze van ontstaan in de bloem, volkomen bekend 

 zijn, zullen proeven, om de kleur der bloemen door de cultuur te 

 veranderen met meer hoop op succes genomen kunnen worden. 



De hier opgesomde problemen zijn niet de eenige aan wier op- 

 lossing wetenschap en praktijk samen kunnen werken, er zijn er 

 nog veel meer : ik heb hier niets gezegd van het enten, van den 

 invloed van ent en stam op elkander, over den invloed van de ver- 

 schillende vermeerderingswijzen bij de planten enzv. 



Met de groote wetenschappelijke beteekenis van den tuinbouw, 

 vereenigt hij ook andere Aoorrechten, zooals geen vak die heeft. 

 Hij leidt ons niet slechts evenals de landbouw in de vrije na- 

 tuur, en laat ons altijd op nieuw genieten van al het schoone, dat 

 daar is op te merken, hij toont ons de hoogste schoonheid in vor- 

 men en kleuren, die altijd veredelend op den mensch werken. De 

 dagelijksche plichten, die bijna ieder mensch te vervullen heeft en 

 die dikwijls al zijne ki-achten vorderen, doen hem soms de wereld 

 beschouwen als een kleine ruimte, Avaarin hij dwangarbeid te ve- 

 richten heeft. Een blik in de vrije natuur, het met zorg kweeken 

 van fraaie planten, geeft hem aangename afwisseling, in één woord 

 de tuinbouw is geroepen, de menschen uit de dagelijksche sleur to 

 wekken en hem meer ideale aspiraties te geven. 



(Gartenfiora, 15 Fehrnar, Hef f -i.) //■. 



