— 254 - 



chloroform uiet in staat is, het melksap geheel onveranderd van 

 werkzaamheid te laten, of dat bij de door Dr. Witte gevolgde be- 

 reidingswijze der papayotine slechts een deel van het in het sap 

 werkelijk aanwezig zijnde euzijm is ten nutte gemaakt. ^) 



Bij schrijven van 4 Sept. '90 stelde ik Dr. Witte met de hier 

 verkregen afwijkende uitkomsten in kennis, en verzocht nadere 

 inlichtingen, ook over de te volgen onderzoekingsmethode. De 

 mogelijkheid toch was niet uitgesloten, dat de niet overeenstem- 

 mende resultaten geheel of ten deele aan de verschillende metho- 

 den van onderzoek te wijten waren. Het antwoord, s. d. 29 Oct. '90 

 luidde als volgt. 



„Wat de werkzaamheid der papayotine betreft, dit is nog altijd 

 „eene niet geheel opgeloste quaestie, en dit is dan ook de reden, 

 „waarom de nieuwe Pluu-macopoea het artikel ten slotte toch niet 

 „heeft opgenomen ^). Men kan niet meer doen dan het onbedorven, 

 „door chloroform geconserveerde melksap volgens de regels der 

 „kunst verwerken, en moet wel tevreden zijn met het dan ver- 

 „kregen product. Ik heb destijds de papayotine uit het door uwe 

 „tusschenkomst verkregen papayasap op deze wijze onderzocht: 

 „0,100 gr. papayotine werd opgelost in 100 cM^ Avater, hierbij 

 „20 gr. fibrine gevoegd (dus in neutrale vloeistof) en nu 4 uren 

 „lang bij 45" C gedigereerd. In deze verhouding (1 op 200) 

 „werd resp. 156, 175 en 186 deelen fibrine opgelost. Ikhebeven- 

 „wel de interessante opmerking gemaakt, dat de papayotine des te 

 „meer fibrine oplost, naarmate men haar met grooter hoeveelheden 

 „te samen brengt, zoodat bijv. dezelfde soort papayotine die, met 

 „20 deelen fibrine in contact, deze nauwelijks oplost, bij eene an- 

 „dere proef in denzelfden tijd 1 : 30, zelfs 1 : 40 en wellicht nog 

 „meer kan oplossen ^) (bij 45°C.) Vroeger verkreeg ik de volgen- 



>) Er ia reeds vroeger in de literatuur op gewezen, dat sommige papayo- 

 tine-soorten noch qualitatief, nocli quantitatief overeenkwamen met het melksap 

 waaruit zij bereid waren, en dus slechts een deel der waarde van dit laatste 

 in zich bevatten. 



*) De hier bedoelde pharmacopoea is het „Arzeibuch für das Deutsche Reich," 

 het welk in Augustus 1890 werd uitgegeven. 



3). Ik kan deze waarneming van Dr. Witte volkomen bevestigen, en ver- 

 kreeg, bij langere inwerking van 0,01 gr. op 5,0 gr. vleesch ongeveer dezelfde 

 peptonisatie als bij 0,1 gr. ad 10,0 gr. 



Een dergelijk verschijnsel is bij een lichaam als papayotine geenszins op- 



